Posted in Columns

Beste aankomend werkgever,

Beste aankomend werkgever, Posted on 30 augustus 201217 Comments

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

Om maar gelijk even met de deur in huis te vallen, ik heb een lippiercing en ik heb tatoeages op verschillende, zichtbare plaatsen. U kunt er nu voor kiezen om deze brief direct aan de kant te leggen, vanwege het maatschappelijk geaccepteerde beeld van een representatieve medewerker. Dan kunt u direct verder zoeken naar de medewerker die wel representatief genoeg is voor de baan die u aanbiedt. U kunt er ook voor kiezen om door te lezen en u eens niet te laten leiden door wat de maatschappij bepaalt.

Mijn naam is Thamar Kempees en ik heb acht tatoeages, acht oorgaatjes en een lippiercing. Ik woon in Rotterdam en ik ben al een anderhalf jaar op zoek naar een baan die op mijn studie aansluit. In eerste instantie kreeg ik reacties terug dat ik niet genoeg ervaring heb. Fair enough, denk ik dan, want dat heb ik ook niet echt. Ik ben dan wel 29, maar ik heb een klein beetje een rommel gemaakt van mijn loopbaan. Ik heb er alleen op gelopen en voor de rest niets, zal ik maar zeggen. Tenminste, niet écht niets.

Ik ben een paar jaar redactrice geweest bij een vrouwenplatform. Voor dat platform had ik regelmatig contact met verschillende bedrijven voor het reviewen van producten. Bovendien was ik regelmatig aanwezig bij perslanceringen en verschillende events, waar dan weer over geschreven moest worden. Ook heb ik een internationale beroemdheid mogen interviewen voor datzelfde platform. Daarnaast ben ik blogger bij een beautywebsite en heb ik twee eigen websites die ik zelf vanaf de grond heb opgebouwd. Af en toe lever ik teksten voor verschillende tijdschriften. Maar ik heb geen ervaring.

Correct. Ik heb geen ervaring met werken van 09:00 uur tot 17:30 uur. Het is juist dat ik geen ervaring heb met het zitten aan een bureau, in een omgeving met verschillende collegae en ja, het is correct dat ik geen ervaring heb met het werken op kantoor. Wel heb ik ervaring met deadlines. Het fatsoenlijk benaderen van bedrijven om in contact met hen te komen. Het benaderen van personen om ze eventueel te kunnen interviewen voor verschillende platforms. Ook heb ik ervaring met het naleven van verschillende regels en opdrachten voor de platforms. De marketing voor de artikelen die geplaatst worden en het bijhouden van de perscontacten. Daar heb ik wel ervaring mee. Maar ik heb geen ervaring.

Natuurlijk zal er altijd iemand zijn met meer ervaring dan ik. Dat begrijp ik heel goed en omdat het niet anders kan, zal ik dat accepteren. Maar op het moment dat ik niet eens een kans krijg, terwijl ik belachelijk goed op het profiel aansluit, ga ik mezelf dingen afvragen. Als een bedrijf mij Googled, wat ze natuurlijk doen, vinden ze verschillende artikelen die misschien niet representatief zijn voor hun bedrijf. Als een bedrijf mij daar op afwijst; jammer dan. Ook ziet u foto’s van mij online staan met mijn tatoeages, piercings en u vindt verschillende opmerkingen die misschien ook niet écht aansluiten op de gedachtegang van het bedrijf. So be it.

Ik vertel aan het begin direct dat ik gepiercet en getatoeëerd ben, alleen maar om u werk te besparen. U hoeft mij dan niet te Googlen, u kunt dan zelf bepalen of u wel zo’n “type” in uw bedrijf wil hebben. Mijn tatoeages zijn een onderdeel van mij, net als mijn piercings. Het maakt mij niet asociaal, onbeschoft en ruig. Ik ben keurig netjes, welbespraakt en best creatief.

De vooroordelen over mensen met tatoeages zijn er nou eenmaal, maar vindt u dat zelf niet een klein beetje ouderwets? We praten allemaal groots over het nieuwe werken. Maar waarom is er nog niet zoiets als “nieuwe werknemers”. Mensen met een ‘ander’ uiterlijk, die net zo goed – als niet beter – functioneren als de dames en heren zonder enige (zichtbare) lichaamsversiering?

Als ik eerlijk moet zijn is het best frustrerend om altijd afgewezen te worden voor de stomste banen. Onder het mom van ervaring. Ik wil mezelf bijna in een slachtofferrol oprollen en heel zielig gaan doen, maar zo zit ik niet in elkaar. Het is namelijk zo; ik ben geen quitter. Ik weiger op te geven.

Ik ga gewoon door, omdat ik met mijn piercings en tatoeages net zoveel recht heb op een goede baan als ieder ander zonder piercings en tatoeages. U weet nu dus waar ik ervaring mee heb, waar ik geen ervaring mee heb, wat ik kan en wat ik niet kan. Het is nu aan u om te kijken wat u daar mee wil doen. Een afwijzing van u zal heus niet harder aankomen dan de afwijzing van ieder ander. Genoeg bedrijven in de Randstad en die zal ik net zo lang lastig blijven vallen tot ik word aangenomen. Met piercings, tatoeages en met mijn kritische uitspraken. Kortom; hoe ik ben. Want veranderen voor een baan, is iets wat ik absoluut niet van plan ben en wat ook niet nodig hoeft te zijn.

Als dit schrijven alsnog op de “niet uitnodigen” stapel terecht komt, jammer, u weet namelijk niet wat u mist.

 

Met oprechte vriendelijke groet,
Thamar Kempees

 

Bijlage: een foto van mij, zodat u niet op een Google zoektocht hoeft.

 

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

17 thoughts on “Beste aankomend werkgever,

  1. Oh Thamar, wat een prachtig stuk! Ik ben het met je eens. Doe er nog een lijstje bij met argumenten waarom jij wel de beste bent voor die baan en ze zijn gek als ze je niet aannemen 🙂

    1. Hey Thamar,
      Leuke site en leuk stuk. Maar helemaal eens met Roxanne, nu nog een lijstje van jouw talenten en sterke punten. Kon het niet laten om een advies achter te laten..
      Niet alleen “het is correct dat ik geen ervaring heb met het werken op kantoor. Wel heb ik ervaring met deadlines.”
      Maar je hebt dus ervaring met – het halen van- deadlines, je bent doel en resultaatgericht bijvoorbeeld. Klaar voor een nieuwe opdracht. Helemaal conform het nieuwe werken dus! Waarom bied je jezelf niet aan als ZZP’er.
      Benoem die sterke punten en kwaliteiten, schrijven is er slechts een van! Wie weet kan ik je nog wel eens helpen om die scherp te formuleren en neer te zetten. Be u and be your own brand!

  2. Thamar,

    Super mooi geschreven en so true. Zo jammer dat er nog steeds zoveel vooroordelen zijn. Keep ya head up! Wie goed doet, goed ontmoet.

  3. Beste (aspirant werknemer) Thamar,

    Je weet hoe graag ik je een (virtueel) plaatsje op ons kantoor zou geven. IN plaats van altijd halfzacht om elkaar heen te draaien, waar wij beiden erg goed in zijn, moesten we de koe misschien maar eens bij de horens vatten. Een “wijf met ballen” wat soms ook gewoon een meisjes-meisje is past perfect in ons team. En die tatoeages en piercings, daar ruimen we wel een extra stukje plek voor in. Met minder dan eigengereid nemen we geen genoegen.

    Met zeer hoge achting,

    Je potieel toekomstige werkgever

  4. SUPER!
    Ik heb misschien geen tattoeages maar ik heb wel 4 lippiercings en 2 stretches in men oren…
    Ooit hoop ik nog geld te kunnen verdienen om tattoeages te nemen 🙂 stap voor stap…
    Het grappige is dat de meeste bedrijven tegenwoordig zichzelf zien als een “jong” en “dynamisch” bedrijf om reclame te maken, terwijl dat in het echt zeker niet zo is.
    Ik heb ook moeite met een job te vinden maar ik geef ook niet op 🙂
    Mijn familie enzo zegt altijd dat ik het aan mezelf te danken heb omdat ik mijn piercings niet wil uit doen. Zij weten natuurlijk niet hoe dat voelt en geloof me ik heb het al geprobeerd maar het is een deel van mij geworden dat ik nooit zal afgeven 🙂
    Ik heb heel veel respect voor je stuk en ik wens je ook nog heel veel succes toe 🙂

  5. dankje!

    Ik dacht dat ik gedoemd was.
    Ik vind dat het ook gewoon discriminatie is om iemand met tattoo’s of piercings niet aan te nemen..

    ” Ik vertel aan het begin direct dat ik gepiercet en getatoeëerd ben, alleen maar om u werk te besparen. U hoeft mij dan niet te Googlen, u kunt dan zelf bepalen of u wel zo’n “type” in uw bedrijf wil hebben. Mijn tatoeages zijn een onderdeel van mij, net als mijn piercings. Het maakt mij niet asociaal, onbeschoft en ruig. Ik ben keurig netjes, welbespraakt en best creatief. ”

    En dat is een zin die de spijker op de kop slaat!

  6. Yup, vooroordelen, oordelen blehhrrr.
    Nadeeltje van google. Ik heb een kaal koppie en werkt ook niet mee, vaak hebben ze toch liever iemand met sprietjes op de kop. Tot op heden vind mijn werkgever het prima en leerlingen en ouders raken ook snel gewend en voordeel, ze zullen een andere kale vrouw altijd minder hard beoordelen want ze kunnen goed en lief zijn, hahaha
    Mijn tats worden ook niet meer zo geaccepteerd en nu is er ook een project mouwtje.
    Voorbeeld geven noemen ze dat, ermm leerlingen en ouders zitten ook vol. Voorbeeld wat? hoe?
    Ik hoop dat je snel een leuk bedrijf vind, eentje die bij jouw past 😉 en niet omgekeerd
    groeties

  7. Grappig geschreven maar… of je door het aannemen v e slachtofferrol, nu een sterke indruk maakt bij het schrijven v e sollicitatie brief? Dat betwijfel ik.

    Respect voor ieder zn keuze, zolang je maar met die keuze niet van de staatskast hoeft te eten en in je eigen inkomen kunt voorzien !
    Succes.

  8. Je toekomstige werkgever is niet bang voor zijn eigen beeld van jou, de meeste zijn slim genoeg om daar doorheen te kijken. De werkgever is bang voor het beeld dat zijn klanten zullen hebben van jou, en de wijze waarop dat kan leiden tot potentieel klantverlies als deze wel aanstoot nemen aan de wijze waarop je je versiert hebt. Je op een dergelijke zeer zichtbare wijze tatoeëren en piercen betekend dat je deze (vanzelfsprekend onterechte) vooroordelen zult krijgen, dat weet je op het moment dat je besluit om je zo te versieren. Daar kun je dus wel of niet voor kiezen. Om dan later verontwaardigd te gaan doen dat mensen je inderdaad zo behandelen is een beetje krom, dat kon je verwachten. Mensen zijn gewoon zo, dat men tegenwoordig al een stuk meer accepteert mbt tattoos en piercings (de meesten doen tegenwoordig niet moeilijk meer over een neuspiercing of een tattoo die bedekt is, waar dat vroeger reden was om niet aangenomen te worden) betekend niet dat we al zover zijn dat ook dit geen probleem meer is, daar is tijd voor nodig. Dont get me wrong, ik vind het persoonlijk hardstikke mooi en heb zelf ook tattoos (wel onder mouwen te verbergen), dus ik verkondig hier niet mijn persoonlijke mening, maar dat wat in mijn ogen de realiteit is.

  9. Helemaal met bovenstaande eens, realistisch zijn, je wist waaraan je begon.
    Blijf niet hangen in de gedachte dat men er vooroordelen over heeft er zijn ook veel mensen die het gewoonweg niet mooi vinden (zonder enige bevooroordeling) en men kijkt nu eenmaal graag naar wat men mooi vind, “het oog wil ook wat” zeggen ze dan, daarover valt natuurlijk te discussiëren maar feit blijft dat je smaken er niet door verandert.
    Ook al heb je de kwaliteiten voor een bepaalde functie, de werkgever zal zijn smaak voorkeur geven hij is dan ook degene die bepaald welke werknemers hij in dienst wil hebben. Wees voorzichtig met je kritische uitspraken dat word vaak ook niet gewaardeerd, je word dan al snel gezien als een “moeilijk”persoon.
    Ga gewoon door met solliciteren al duurt het wat langer, er zullen ook werkgevers zijn die het wel mooi vinden… Succes !!

  10. Het moet me toch even van het hart,meneer Sjef.
    Als je het goed leest is dat juist wat Thamar NIET doet,het aannemen van een slachtofferrol.
    En door deze keuzes zal ze echt niet van je zuurverdiende belastinggeld gaan leven,zo zit ze niet in elkaar….

  11. Jezus, die schrijfstijl! Had ik geld en een succesvol tijdschrift, je was meteen aangenomen.

    Jammergenoeg ben ik platzak en zelf (wanhopig) op zoek naar een job die aansluit met mijn opleiding.

    Ik word wel telkens uitgenodigd op gesprek maar daarna hoeven ze me niet meer. Ook niet erg bevorderlijk voor het zelfvertrouwen. Zeker als je ze afschuimen met de reden ‘gebrek aan kennis’ als je afstudeerde met onderscheiding.

    Ook al zijn de omstandigheden niet hetzelfde en lijkt jouw situatie verregaand niet op de mijne, ik begrijp je frustraties. Succes met de brief en ik hoop dat je terechtkomt op een redactie waar ze in je geloven, waar je jezelf kan zijn en waar je je goed voelt! Waarna je alle andere, die je hebben afgewezen, de vinger kan tonen en een welgemeende “PFHOE, in your face” kan toesmijten.

    liefs

  12. Ik heb dus 18 tattoeages (geloof ik), maar wel ervaring. Ik vertel het alleen nooit bij sollicitaties, dat ik ze heb, en laat ze ook niet zien. Ik laat ze pas, als ik al aangenomen ben, na een paar maanden zien. En aan klanten pas als ik hun vertrouwen heb gewonnen. Dit omdat ik weet dat er vooroordelen zijn, en dat je je met tattoos nu eenmaal harder moet bewijzen. Dus ik laat eerst zien wat ik kan, en dan pas wie ik (deels) ben, en dan interesseert die tattoos ze geen hol. Wat mij is opgevallen dat bedrijven zelf het vaak niet zo erg vinden, maar wel bang zijn wat ‘hun’ klanten er weer van vinden, helemaal als je ook niet (te?) veel persoonlijkheid hebt laten zien online. Maar schwa, their loss. Ik zou wel je kennis en ervaring gewoon verkopen als kennis en ervaring, beetje suffe bedrijven als ze niet zien dat je dat nl. overduidelijk wel in huis hebt.

Wat vind jij?