Posted in Columns

Vader

Vader Posted on 22 november 20123 Comments

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Ook al doe ik wel eens alsof ik weet hoe het is om vader te zijn, ik weet dat niet. Ik zou niet willen weten hoe het voelt weg te moeten gaan bij je kinderen, omdat je huwelijk op de klippen loopt. Ik zou niet willen weten hoe het voelt om je kinderen maar eens in de twee weken te zien. Ik zou niet willen weten hoe het voelt als je de band tussen je kinderen tussen je vingers voelt wegglippen. Ik kan het alleen proberen te begrijpen. En dat doe ik. Echt.

Weet je nog toen ik thuiskwam met het verhaal dat ik een vriendje van 20 had, toen ik 15 was. Ik denk dat ik nu wel snap waarom je dat maar een slecht idee vond. Toen vond ik maar dat je zeurde. Ik was immers al 15, ik kon heus wel voor mezelf zorgen. Dat voor mezelf zorgen kwam niet heel veel later. Ik ging het huis uit op mijn 17e. Wat voelde ik me volwassen. Er ging al van alles mis in onze relatie. Ik was immers een extreem rebelse puber, maar vanaf toen ging alles fout. Er ontstond een gat. Het gat heeft al met al 10 jaar geduurd. Toen miste ik jou. Mijn vader die ik voorstelde aan mijn eerste vriendje, tweede vriendje en derde vriendje. Vriendjes die overigens allemaal afgekeurd zouden worden. Ik mis in dat gat waar je gesprekken hebt met de jongens over wat zij doen, waar zij vandaan komen en de bedreiging dat als ze mij pijn zouden doen je ze zou bewerken met een honkbalknuppel die achter in je auto ligt. Ik miste veel wijze raad. Wijze raad die ik toen heel goed had kunnen gebruiken. Want foute keuzes waren wel echt iets waar ik me mee bezighield. Trouwens, ik kan wel met zekerheid zeggen dat ik niet naar die wijze raad zou luisteren. Ik wist alles immers beter. Ik deed altijd wel heel goed alsof ik zonder je kon. Ik ben nou eenmaal stoer, maar ik miste je diep van binnen.

Het klinkt vreemd, maar ook al ging alles fout tussen ons, ik wist wel dat je er wel was. Ik ben gezegend met een vader die er altijd voor mij is. Ik durfde daar nooit gebruik van te maken. De ellenlange preken, waarin je zei dat je teleurgesteld was in mij, vergeet ik nooit meer.  Ook al weet ik dat ik altijd contact met je op kon nemen, dat deed ik niet. Ik ben gesloten. Ik doe alles liever zelf. Dat is een eigenschap die ik van jou heb gekregen. Hulp hebben we niet nodig en als we het wel nodig hebben, vragen we er niet om. We wachten tot men het aanbiedt. Of dat goed is? Twijfelachtig, maar we doen alsof het werkt.

Toen je in 2009 een hersenbloeding kreeg, schrok ik. Ook al ging het niet zoals het hoorde te gaan, je was mijn vader. Ik woonde al in Rotterdam en pakte direct de trein naar Tilburg, waar je lag. Ik stond naast je bed te kijken naar alle slangetjes en apparaten. Piepjes die lieten weten dat je nog leefde. Ik ben nooit zo bang geweest om iemand kwijt te raken. Het gat van 10 jaar deed er niet meer toe. Jij bent mijn vader en jij moest beter worden, want ik kon niet zonder jou. Gelukkig deed je dat ook. Je kwam terug in een verbeterde versie van jezelf. Daar ben ik nog steeds blij om.

Soms zoek ik nog wel eens dingetjes in mezelf die ik van jou heb. Dat zijn er vaak veel meer dan dat ik ooit dacht. Dingen zeggen zonder echt na te denken, heb ik van jou. Mijn trots, misschien zelfs iets te trots, dat heb ik ook van jou. Ergens aan toegeven is ook niet echt iets waar we goed in zijn, dat heeft weer te maken met onze trots. Gelukkig zijn we naast al deze dingen, ontzettend grappig. We pakken de schijnwerpers als we bij onze vrienden zijn, we zijn hilarisch en steken de draak met iedereen die ons ook maar een klein voorzetje geeft. Je hebt mij geleerd dat niet iedereen zomaar goed genoeg is voor mij. Dat selecteren heb ik geleerd, al heeft dat een tijdje geduurd. Ik ga gewoon liever op mijn bek, dan dat ik naar mensen luister. Ook dat heb ik van jou.

In uiterlijk lijken wij amper op elkaar. Het enige wat ik van jou heb zijn de sproeten en de bouw. Voor de sproeten wil ik je bedanken. Voor de bouw, not so much. Voor het innerlijk, de lessen, de humor, het opgroeien met goede muziek en zelfs voor de preken, wil ik je ook bedanken

Vandaag word je 56, of nee 45 was het. Ik heb mijn vader terug . Ook al gaat het soms nog wat stroef, wij komen er wel. Ik houd echt wel van jou en ik ben trots dat je mijn vader bent. Dat zeggen we nooit, maar gaan we vandaag ook niet mee beginnen, hoor. Gefeliciteerd met je verjaardag, pap!

 

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

3 thoughts on “Vader

  1. Mooie post! Gefeliciteerd met je vader en wat goed van jullie dat jullie aan de band blijven werken. Ik heb ook een lange tijd geen contact gehad met m’n vader (14 jaar), 2 jaar geleden voor het eerst weer ontmoet en besloten te willen werken aan de band. Helaas heb ik hier niet lang genoeg de kans voor gekregen (m’n vader is nu bijna een jaar geleden overleden), maar wat ben ik blij met de kleine dingen die toch zijn gebeurd de afgelopen tijd!

Wat vind jij?