Posted in Columns

Eigenlijk mag ik het niet zeggen, maar ik doe het toch

Eigenlijk mag ik het niet zeggen, maar ik doe het toch Posted on mei 1, 20148 Comments

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

busy mom 2‘Mis je ze niet?’ ‘Wie, eigenlijk?’ antwoord ik. ‘Je kinderen natuurlijk! Ze zijn zo lang weg. Ik zou gek worden!’ ‘Oh, nee.’ ‘Nee? Nee? NEE?! Echt niet? Is het dan niet ontzettend stil in huis? Loopt je hoofd dan niet over?’ ‘Nee.’ ‘O,’ En je ziet haar denken dat ik dat eigenlijk niet mag zeggen.

Zo gaat een gesprek ongeveer als men vraagt waar mijn kinderen zijn in de vakantie. In de vakanties zijn ze meestal naar hun vader. En ja, in de zomervakantie gaan ze soms gerust 3 tot 6 weken daarnaartoe. Prima! Doeidoei! Toegegeven: na 3 weken begin ik ze een beetje te missen. 

Maar de eerste drie weken kindloos? Feest, slapen, nog meer feest en vooral nog meer slapen. De stilte tot me door laten dringen, genieten dat er geen ruzie is in huis. Heerlijk. Ik kan dan nooit meer ophouden. Ik wil dan dat het weken achtereen duurt. Gelukkig is dit vaak ook het geval. Geen vallende bekers vol met drinken, geen kruimels van koekjes of chipjes, geen verstopte snoepverpakkingen in bureaulades en vooral geen gezeur of ze langer op mogen blijven, langer buiten mogen spelen, op de XBOX mogen, of ze het huiswerk misschien morgen mogen maken, of ze nog even tv mogen kijken en dat ze het eten eigenlijk heel vies vinden. Heerlijk om een paar avonden (of gewoon rustig 14 tot 21 avonden) geen zeurende kinderen aan tafel te hebben, omdat de groente zo gek smaakt (omdat het groente is, wel ja).

‘Dat mag je niet zeggen’

Well I just did.

Ik snap niet zo goed waarom ik het niet mag zeggen. Mag ik niet blij zijn dat ik niet elke dag hoef te koken en niet elke dag hoef te luisteren naar hun eeuwige drama? Mag het? Nee? Waarom niet? Omdat ik daar over na had moeten denken toen ik moeder werd? Of had ik er misschien over na moeten denken toen ik geboren werd als een meisje? Of misschien had mijn moeder er over na moeten denken voordat zij mij op aarde wierp. Ja, doeidoei!

Ik houd van mijn kinderen. To death. En vast nog beyond. Maar gek genoeg houd ik ook van mijn rust. Ik houd zielsveel van slapen en ik houd echt schandalig veel van een matras in de woonkamer dumpen en heel de dag series kijken. Ik houd van eten bestellen en eten tot ik niet meer kan. Ik houd er van om een hele dag in bed te liggen niksen. Ik houd er van om een boek te lezen in stilte en jezus wat houd ik er van dat er eens niemand om de haverklap tegen mij praat. Ik kan daar gewoon van houden én moeder zijn. Kan echt.

Oké, echt moeder-moeder ben ik niet. Ik ben zeg maar niet geboren voor het moederschap. Ik wilde nooit kinderen. Het kon me aan mijn reet roesten wie er kleine babymensdingen zou krijgen, maar ik zou het niet zijn. Oeps, grapje, toch wel. Maar het feit dat ik geen bentobox-pinterest-perfecte-zorgzame-moeder ben, betekent niet dat ik niet van mijn kinderen houd. En het betekent ook niet dat ik ze moet missen als ze op vakantie zijn.

Dus nu ga ik even een boek lezen. In stilte. Ik heb namelijk nog maar anderhalve week kindvrij.  En zo’n anderhalf weekje is zo voorbij, weet je. Sorrynotsorry.

Heus mis ik ze een beetje de eerste drie weken, maar ik ben zo druk met het lezen van boeken in stilte, het liggen op een matras in de woonkamer en kijken naar series en slapen – vooral veel slapen – , dat ik niet eens merk dat ik ze mis.

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

8 thoughts on “Eigenlijk mag ik het niet zeggen, maar ik doe het toch

    1. Heerlijk! Lekker van genieten! Naast ouders zijn jullie ook nog lovers, die hebben heul veul tijd samen nodig om een powerkoppel te blijven 😉

  1. Ik heb er even voor gekozen om tijdelijk niet meer de dagelijkse zorg voor mijn zoontje op me te nemen. Gewoon omdat de omstandigheden het niet toe laten. Veel mensen reageren erop alsof ik mijn zoontje heb vermoord of iets vreselijks aan doe. Terwijl ik juist heb gehandeld uit liefde voor mijn zoon. Natuurlijk breekt mijn moederhart als ik hem niet kan bieden wat hij nodig heeft. Maar ik heb de rust en ruimte nodig om orde op zaken te stellen zodat ik later weer in volle glorie de moeder kan zijn die ik wil zijn.
    Mooi dat je dit op papier heb gezet!

    1. Oh wauw, dat is wel heftig! Ik snap ook dat het frustrerend is als mensen je weigeren te begrijpen. Ik hoop dat alles snel op z’n pootjes terechtkomt voor je! Succes.

  2. Heerlijk hoor! De mijne hoort elke vakantie voor de helft naar zn vader te gaan. De laatste tijd heeft zn vader geen tijd om hem op te halen (als in, gaat liever met nieuwe vriendin op vakantie) normaal werk ik dus dan merk ik niet zo veel van de drukte in huis, nu ik werkloos ben merk ik echt dat ik toch echt wel een paar dagen rust nodig heb, al dat geklets wat er uit hem komt! Gelukkig begint dinsdag de school weer voor hem. Is ook veel leuker voor hem dan de hele dag opgescheept te zitten met zn moeder

Geef een reactie