Posted in Blogs Columns

Feminisme is een vies woord

Feminisme is een vies woord Posted on 28 november 2016Leave a comment

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

sq8rpq2kb7u-vinh-pham

“Wat voor website heb je?” “Eh, een website voor en door vrouwen. Een beetje, eh, feministisch, misschien.” Zodra ik hardop uitspreek dat ik feminist ben, kruip ik in mijn schulp en valt mij op dat ik overvallen word door een soort schaamte. Alsof ik uitspreek dat ik drager ben van een extreem besmettelijk en dodelijk virus. Waarom eigenlijk?

Je leest dit stuk in ongeveer [est_time]

Feminisme is een vies woord. Dat is het gevoel wat ik krijg als ik zeg dat ik feminist ben. Het heeft best wat tijd gekost om, met opgeheven hoofd, hardop te kunnen zeggen dat ik een feminist ben. De belangen van vrouwen zijn belangrijk. Dat vind ik echt en dat wil ik hardop uit kunnen spreken, zonder een gevoel van schaamte te krijgen.

Bh verbrandende Dolle Mina

Feministen verbranden bh’s, zijn woedend en harig. Ze lopen met spandoeken te scanderen dat alle mannen idioten zijn en dat vrouwen recht hebben op gelijkheid. Dat is anno nu nog steeds het stereotype beeld wat het woord feminist oproept. Op het moment dat ik vertel dat ik een feminist ben, zie ik diegene zichtbaar verschuiven op zijn (of haar) stoel. Ik zie hem denken: ‘Dat is vast zo’n bh verbrandende Dolle Mina’. Dat is vaak het moment dat ik afhaak en van gespreksonderwerp verander. Zit het in mijn hoofd? Misschien. De keren dat ik er wel over probeerde te praten, kreeg ik gniffelende reacties en gezichten die ongeloof uitstraalde. ‘Zegt ze dat nou echt? Feminist?’ Alsof ik gelijk had afgedaan als potentiële paringspartner.

Feminisme bestaat niet

Een poosje terug was ik met een man in gesprek over feminisme. Ik vertelde aan hem dat ik een feminist ben en dat er meer feministen zijn dan hij zou verwachten. Ze zijn er in alle soorten, maten en met verschillende overtuigingen en manieren van uitvoeren. “Feminisme bestaat niet,” was het enige wat hij tegen mij zei. Ik keek hem aan, vroeg me af waar hij de afgelopen jaren was geweest en begon onverstoord over de laatste aflevering van Gilmore Girls. Hij lokte me hoogstwaarschijnlijk uit voor een pittige discussie. Daar had ik totaal geen behoefte aan, aangezien ik net zoveel met beschimmeld brood kan als met zo’n discussie.

Het stereotype feminist is niet meer

Zodra ik aangeef feminist te zijn, krijg ik het gevoel niet serieus genomen te worden door mannen én vrouwen. Genoeg vrouwen die ook bh verbrandende Dolle Mina’s verbeelden bij het woord feminist. Het feit dat het feminisme na al die jaren nog altijd niet serieus genomen wordt, stoort mij. Mannen kijken me schaapachtig aan en vrouwen vragen zich zichtbaar af of mijn benen geschoren zijn. Dat zorgt ervoor dat ik me ongemakkelijk voel in mijn eigen, vreedzame, strijd. Het stereotype feminist is niet meer. De feministen uit de huidige tijd strijden anders. We strijden door middel van schrijven, debatten, lezingen, evenementen en andere manieren om te vertellen dat wat vrouwen kunnen en verdienen niet anders is dan wat mannen kunnen en verdienen.

Waarom schamen?

Ik schaam me, omdat men het niet serieus neemt. Ze denken dat ik een grapje maak. “Serieus? Feminist?” en ze beginnen nog net niet te schaterlachen. Enerzijds is het een kwestie van opvoeden: uitleggen dat Nederlandse vrouwen anno 2016 nog altijd minder verdienen dan mannen – ook al slinkt de loonkloof volgens het CBS (CBS, 2016), dat seksisme nog steeds elke dag voorkomt, dat een kwart van de Europese mannen seks zonder ‘echt’ verzet gewoon oké vinden (Metro, 2016) en dat vrouwen in sommige landen nog steeds geen baas over eigen baarmoeder zijn (NRC, 2016). Er is nog teveel wat niet klopt. Ik vind het daarom ook te debiel voor woorden dat ik me zou moeten schamen voor het feit dat ik uitkom dat ik de rechten van vrouwen belangrijk vind. Mensen die mij niet serieus nemen: die moeten zich schamen.

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Wat vind jij?