Posted in Columns

Het Grote Pet Peeve Lijstje

Het Grote Pet Peeve Lijstje Posted on 24 april 20155 Comments

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Zelfhulpboek

Pet_Peeve_large©Explosm.net

Een Pet Peeve is een irritante ervaring door anderen waar je geen controle over hebt. Andere kunnen er niks aan doen, omdat het vaak om iets kleins gaat en jij kan er geen controle over uitoefenen omdat het zoiets kleins is. Soms zit ik wel eens te denken of ik de enige ben die bepaalde dingen echt verschrikkelijk vind. Natuurlijk weet ik dat dit niet waar is, maar regelmatig geeft me wel dat idee. Herken je dat als je ergens mee bezig bent, iets leest of iets ziet en dan ineens denkt, ben ik écht de enige die dit compleet debiel, raar of mweh vind?

Af en toe heb je echt het idee dat je alleen staat met je pet peeve. Op zich is het niet erg, maar ook ben wel eens op zoek naar herkenning. Iedere gek, heeft altijd zo z’n gebrek. Ik heb een lijstje van dingen waar ik soms van denk dat ik écht de enige ben die daar ‘last’ van heeft. Laat me niet in de kou staan! 

Blond servies

Ik vind het het servies ver-schrik-ke-lijk lelijk. Echt. Ik kan er helemaal niks mee. Het idee dat ik daar kleurrijk voedsel op zou leggen zoals taart, M&M’s of een boterham voor mij part vind ik helemaal niks. Misselijk en draaierig word ik ervan. Veel te druk naar mijn zin. Dit is overigens de twee keer sinds het bestaan van Blond dat ik dit uitspreek. Ik had namelijk het idee dat ik écht de enige in heel Nederland was die dit echt afgrijselijk lelijk vind. Nee hè, dat is niet zo? Toch?

Plastic regenlaarzen

En dan bedoel ik echt niet de regenlaarzen waar je mee in de plas kan stampen (hoewel ik wel denk dat dit ontwerp daar van af is gekeken). Het is een ‘mode item’. Niet echt, want ik denk dat de laarzen hun glorietijd wel hebben gehad. Toevallig zag ik ze van de week ergens bij een meisje aan haar voeten. Zo is deze blogpost geboren. Overigens zijn ze ook niet van plastic, maar van rubber dacht ik. Oh en er zit nog een lakleren glansje overheen. Populair waren die van SuperTrash. Ik snap ze niet, maar ook hier leek ik weer heel gauw de enige in te zijn. Hoe kunnen schoenen je irriteren, vraag je jezelf dan af?

Borstvoeding vs. Flesvoeding discussie 

Dit vind ik echt compleet debiel. Een hele poos heb ik er aan gedacht om een blogpost te wijden aan dit onderwerp, want echt moeders: doe effe normaal. Wat maakt het uit hoe mensen hun kind voeden? Wiens probleem is het als dat kind wordt gevoed met de tiet of met de fles? Het kind zal door beide voedingsmethoden groot worden. Ik snap niet zo goed dat het een discussie waard is. En dat sommige moeders claimen zich te bekommeren om het welzijn van het kind van een moeder die ze waarschijnlijk niet kennen en nooit zullen kennen. Maak dat even de kat wijs. Het is gewoon je mening opdringen en dat is volslagen achterlijk. Ik heb zo’n idee dat ik misschien niet helemaal de enige hier in ben.

De dik vs dun discussie

Dik is beter dan dun! Dun is beter dan dik! Soms hoor je mensen heen en weer schreeuwen dat ‘echte mannen alleen vlees willen’ en dat dun helemaal niets is. Lelijk, ongezond en so on and so on. Een discussie die werkelijk waar ook echt te lomp voor woorden is. Tijdverspilling. Dun is nooit beter dan dik en dik is nooit beter dan dun en alles ertussen in is net zo fantastisch. Vermoeiend vind ik het gezeik op elkaars lichamen. Wat dit onderwerp betreft ben ik écht een gi-gan-ti-sche moraalridder. Ik kan er écht niet tegen. Wat kan mij het nou schelen dat je eigenlijk een paar kilootjes te zwaar bent en het kan me ook geen zak schelen als je en paar kilootjes te licht bent. Het kan me wél schelen als je Beyoncé bent, maar dat is alleen maar omdat ik verliefd ben op haar. Alles daarvoor, daarna en daartussen in: het is gewoon awesome zoals je bent. Daarnaast krijg ik écht jeuk van mensen die maar roepen dat als je obesitas hebt dat het ongezond is, blablabla. Soort van ‘zorgen’. Ik kan me echt niet voorstellen dat het je interesseert dat een onbekend iemand obesitas heeft, net zoals ik me niet kan voorstellen dat het je kan interesseren dat een onbekend iemand te dun is. Dat zal mijn onverschilligheid wel zijn. Of mijn leef en laat leven instelling, maar echt, ik kan niks met die loze uitspraken over gezond en ongezond, bemoei je lekker met je eigen leven. Kusjes!

Cacao nibs & chia zaden

Eerlijk; ik heb superfoods geprobeerd. Misschien ben ik toch wat gevoeliger voor trends dan ik dacht, maar voordat ik mijn mond erover kon openen moest ik ze wel eerst geprobeerd hebben. Wat is dat spul vies! Ik zie het overal maar voorbij komen (en meerdere van die superfoods), in shakes, in yoghurt, in kwark, in wraps. Overal wordt het maar tussen gegooid, maar het is niet eens lekker. Of nee wacht; ik vind het niet lekker. Maar het lijkt alsof ik de enige ben. Terwijl anderen lekker smullen van hun ontzettende groene voer, duw ik wel gewoon even een frietje tussen mijn kiezen. Dat ik shit lees zoals ‘oh, het bestaat uit 80% cacao, dat mogen je kinderen toch wel een keertje?’ Dat is écht een pet peeve, waarom lees ik dat?

Hijgende mensen

Alvast mijn excuses aan mensen met ademhalingsproblemen, het spijt me echt. Ik kan er niet tegen. Ik denk dat ik een trauma over heb gehouden aan Oom Henk van Alfred Jodokus Kwak, maar ik kan er echt niet tegen. Hijgen als je net 40 kilometer hebt gerend (of 5 km); logisch. Dat is ook een andersoortig hijgen. Je hebt ook mensen die je gewoon hoort ademen. Mensen die daar écht niets aan kunnen doen, maar ik krijg er kippenvel van. Ik word er ook echt naar van. (Net zoals mensen die hun neus keihard snuiten in het openbaar, de hele tijd hoesten en eigenlijk gewoon bestaan – ha ha grapje. Oké, nee dat is misschien wel echt waar.)

Wanneer je met je mond vol praat

Gatverdamme. Echt. Bah. Ga weg.

Dat mijn buurvrouw brood naar beneden blijft gooien

En niet zomaar brood, maar ik denk brood van 10 jaar oud. Je hoort het gewoon vallen op het grasveld. Als het nog één dag ouder was geweest viel er gewoon een gat in de grond. Het punt is dat er ontzettend veel krijsende en schijtende meeuwen op af komen. Fucking veel herrie maken die dingen. Sowieso vind ik eten naar buiten gooien nogal een raar iets, maar dat ben ik. Dan moet ik daar wat van zeggen? Ja, I did, maar ze luistert niet. Dus ik accepteer die krijsende meeuwen maar die me soms in het weekend om half 8 uit mijn bed krijsen, omdat ze op ‘jacht’ zijn naar hun 10 jaar oude brood. Klootzakken.

Mensen die verbaast naar me kijken als ik naar buiten kijk

WTF, het is een raam, daar hoor je naar buiten door te kijken. Daar is dat ding voor gemaakt. Kijk jij ‘es effe niet naar binnen!

Mensen die op je schoenen staan

Oké, dat is geen pet peeve, dat is oprechte irritatie. Ik kan daar niet mee. Perongeluk? Ik weet het, maar KIJK UIT VOOR MIJN SCHOEN! Trouwens, wat net zo irritant is; als ze op je hiel stappen en je schoen uittrappen. Tssss.

Mensen zonder fatsoensnormen

Als ze tegen je op botsen, als ze je omver lopen of als ze gewoon bestaan. Als je met je smoelwerk tegen iemand opbotst zeg je gewoon sorry. Dat is normaal, lijkt me. Maar blijkbaar ben ik de enige die dat vindt. Of als iemand met z’n kinderwagen tegen je benen rijdt; ik ben in staat om je kinderwagen om te duwen, vooral als je me zo onverschillig aan staat te kijken. Ik weet dat je me waarschijnlijk aangereden heb, omdat ik niet snel genoeg voor je ging, maar let op hoe langzaam ik nu ga lopen. Of als ze ergens bij willen in een winkel of waar dan ook. Als ik ergens sta en iemand wil er langs dan zeg je gewoon even: “Mag ik er even langs/bij?” “Natuuuuurlijk,” antwoord ik dan, want zo ben ik. Extra aardig. Denk maar niet dat het vaak gebeurt, ze proppen hun lijf gewoon tussen jou en hetgeen wat ze willen zien. Dan moet ik altijd net keihard niezen en is mijn hand net te laat bij mijn mond. Oeps, sorry.

Als je stilstaat aan de linkerkant van de roltrap

De ongeschreven regel is: rechts is voor staan en links is voor lopers. Ga dan niet leuk staan leuten aan de linkerkant. MOVEN! Hier kan ik wel wat aan doen, maar het is een on going problem. NIET TE DOEN. Oh, en in dit rijtje valt ook: mensen die je niet eerst uit het OV laten stappen, maar gelijk instappen. GAAT WEG! Ik blokkeer dan ook echt heel erg de uitgang (of moet ik ingang zeggen), zo ben ik dan wel weer.

Apparaten die slecht reageren

Of helemaal niet reageren. Verschrikkelijk. Ik heb wel eens een laptop door de kamer gesmeten, omdat het ding niet deed wat ik aangaf. Ding natuurlijk aan gruzelementen, maar god wat ik kwaad worden als zoiets gebeurt. Net zoals met mijn telefoon, mijn zogenaamde smart-tv, wasmachine en alle andere apparaten die niet reageren. Dat ligt heus negen van de tien keer aan mij, maar ik smijt er liever mee. Of ik schop er tegen. Nee, geduld is niet mijn forte.

Stinkende mensen

Sorry, but I can’t. 

Ik ben toch niet de enige met dit soort major issues? Wat zijn jouw pet peeves?

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

5 thoughts on “Het Grote Pet Peeve Lijstje

  1. Could not agree more. Echt met elk puntje wat je beschrijft. Maar Blond Servies, ja, ik haat het met een passie.

    Waar ik ook veel moeite mee heb: praten.met.puntjes.ertussen.zoals.die.stomme.rumag.plaatjes.om.je.punt.te.maken.

  2. Eten/smakken met mond open. Vooral Aziaten kunnen hier wat van. Had ooit een dude die achter mij ging zitten smakken in de tram >:(.

    Dat hijgende/gierende ademhalen kan ik ook slecht tegen. Ik krijg het daar zelf benauwd van.

    Mensen die ineens stil voor je gaan staan, terwijl je er achterloopt. (markt, winkel, winkelstraat)

    Mensen die in een andere taal schrijven en het dan verkeerd doen. Dinner/diner, then/than, maar ook gezegdes en zo.

    Mensen die een vinger in je porren om je aandacht te krijgen. Daar krijg ik moordneigingen van. Zat op de middelbare school ooit iemand naast mij die dat regelmatig deed.

    Mensen die (heel schel) fluiten. Dat het pijn doet aan je oren.

    Mensen die stinken inderdaad. En dan vooral van die zweet stank. Daar kan ik heel slecht tegen.

    Alleen al die peeves opschrijven is best al frustrerend :D.

  3. Allemaal herkenbaar en zeer irri! Irri! Da’s irritant! Als mensen van dat uberhippe taalgebruik gebruiken: zoals “te leuk” (kan dat?) vriendinnetje (Kom op, ik ben bijna 40….vriendinnen heb ik, vriendinnetjes had ik op de kleuterschool) of “hoe leuk is dat?” (Nou euh denk daar lekker zelf over na)
    Verder: ja getsie smakkende mensen, maar nog erger als ze dit doen tijdens een telefoongesprek. Dan wil ik het liefst mijn draadloze toestel door het raam smijten en voortaan alleen nog maar whatsappen.
    Als ik moe ben en mensen praten te hard, staan te dicht op me, of raken me (of alleen maar mijn tas) aan, krijg ik moordneigingen….ik denk dat de persoonlijke ruimte die ik nodig heb wat groter is als ik moe ben. Wat er ook nooit en te nimmer mijn persoonlijke ruimte in mag komen is “blond servies”! Bah!

Wat vind jij?