Posted in Columns

Deel II: Van Negative Nancy naar Positive Polly

Deel II: Van Negative Nancy naar Positive Polly Posted on 27 juni 20162 Comments

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

wordt aardiger voor jezelf

Deel II van mijn bijna-33-jarige zoektocht naar hoe ik leerde aardiger voor mezelf te zijn. Je kan Deel I hier lezen. Het duurde even, maar dan heb je ook wat.  Hoop ik. Ik dacht dat ik nooit rust in mijn geest zou vinden, tot ik inzag dat ik de enige die verantwoordelijk was voor mij. Niets in mijn wereld hing af van anderen.

Als ik me goed wilde voelen, zou ik goed voor mij moeten zijn. Heb ik nu volledig rust in mijn geest? Nee joh, wat denk jij nou? Ik weet alleen wel hoe ik van een heel klein beetje rust in mijn lijf, naar een heleboel rust in mijn lijf gegaan. Natuurlijk betekent dat niet dat ik gelijk compleet zen ben zonder enige angstgevoelens, onzekerheid en heel misschien wat lichte paniek. Daarnaast kan ik nu ook veel beter relativeren. “Kijk alleen uit dat je niet alles kapot relativeert, want straks ga je jezelf voor de gek houden.” Ik twijfelde aan dat advies. Natuurlijk kan je alles relativeren en verzachten, maar zolang je weet wat goed is voor jou, dan hou je jezelf toch niet voor de gek? Je laat mensen ook zijn wie ze zijn; dat scheelt. 

Kijk naar jezelf

Dit is eigenlijk de moeilijkste. Weinig mensen houden van een echte spiegel voor zich. Wie wil er nou betrapt worden op foute negatieve gedachten? Een betere wereld begint bij jezelf (en dat telt echt niet alleen voor het milieu). Jij leeft in jouw wereld. In jouw wereld heb je jouw waarheid, jouw gedachten en jouw gevoel. De enige met wie jij eigenlijk echt rekening moet houden, ben jij. Jij leeft alleen in jouw wereld. In jouw wereld heb jij gelijk, heb jij controle over jouw wil, over jouw gevoel en over jouw hele bestaan. Wees eens wat aardiger voor jezelf.

Ik moest dieper kijken dan het gevoel wat ik dacht te krijgen van anderen. Waarom werd ik boos als Verkering een afspraak met mij afzegde en kon het me niet schelen als vriendinnen een afspraak afzegden? Waarom gaf ik een vriendin de schuld van mijn jaloerse gevoel, omdat ze een andere vriendin vond die beter bij haar paste?  Waarom gaf ik mensen überhaupt de schuld van het gevoel wat ik voelde? Waren zij daar echt verantwoordelijk voor? Ik voel het toch?

Ademhalen

Als ik ergens aan twijfelde, was het dat wel. Nog steeds wel eens. Als een vriendin van mij iets doet waardoor ik me rot ga voelen, dan is dat toch haar schuld? Dan moet zij dat toch niet doen? Als ik verdrietig wordt, omdat mijn vriend wat doet, dan is dat toch aan hem om dat niet te doen? Als mijn zusje mij irriteert, dan moet ze toch zorgen dat ze me niet irriteert?

Nope.

Nee, echt niet.

Ik ben toch geïrriteerd? Ik ben toch verdrietig? Ik voel me toch rot? Terzijde gelaten of het goed is wat ze hebben gedaan. Maar ik voel wat ik voel, daar kunnen zij weinig aan veranderen. Excuses en erkenning van je gevoel kan het wel verzachten. Dat wil ik nog wel toegeven, maar jij kan voorkomen dat jij een gevoel van stress in je lijf krijgt als weer eens zoiets gebeurd. Dat neemt natuurlijk niet weg dat je niet voor jezelf moet opkomen. Want weet je? Zonder al die rotgevoelens in je lijf, kan je alleen maar beter, kalmer, geloofwaardiger en minder dramatisch voor jezelf opkomen. Ineens kan je praten met mensen. Het enige wat je hoeft te doen: ademhalen. Oh en je af te vragen of het gevoel wat je voelt wel echt in één lijn staat met hetgeen wat je is overkomen.

Bepaal je gedachten

Gelukkig is het allemaal niet zo simpel als het klinkt. Het zou wat zijn als het je werkelijk makkelijk werd gemaakt. Maar je brein vind het normaal om sneller negatief te denken wij vinden het normaal om die negativiteit maar direct te geloven. Maar weet je wat wel waar is? Dat je je controle hebt over je eigen gedachte. Dat klinkt ontzettend zweverig en idioot spiritueel, maar so be it. Daar begint het aardiger worden voor jezelf toch echt.

Ik merk bijvoorbeeld dat ik heel snel geneigd ben negatieve gedachten te geloven. Ik ben sneller geneigd te denken dat iemand het slechtste met me voor heeft of dat iemand erop uit is om mij te kwetsen. Daar ga ik gewoon vanuit, als een soort reflex. Zelfbescherming. Want als dan inderdaad blijkt dat ze echt iets slechts met mij voor hadden, dan heb ik mezelf lekker kunnen beschermen. Lekker puh. Maar ik heb nooit echt kunnen genieten van een goede relatie met die personen, omdat ik toch al bang was dat ze me wilde kwetsen. Ik heb nooit echt intens kunnen genieten en mezelf helemaal kunnen geven, want ze hadden immers het slechtste voor me voor. Ik hoefde alleen maar heel goed op mijn gevoel te letten. “Niet jezelf helemaal laten gaan!” “Opletten dat je niet teveel gaat geven om ze!” “Waarom sluiten ze me buiten? Zie je nou wel! Gewoon doen alsof het je niets kan schelen!” Zo kon ik mezelf beschermen en echt intens geluk ontzeggen.

‘Zie je nou wel!’

Nu ben ik nog steeds geen ster in het bepalen van mijn eigen gedachten. Het gaat in vlagen. Ik ‘betrap’ mezelf soms wel echt op negativiteit. Het is namelijk normaal voor mij om te geloven dat het negatieve waar is. “Ik heb toch bewijs? Kijk al die mensen die mij verlaten hebben, hebben gebruikt en belazerd!” Dat had ik heus niet zelf deels in de hand. Nee, nee hoor. Nee. Oké, misschien een beetje. Beetje veel.

Het enige wat ik daarna hoef te doen, is te wijzen met mijn vinger: “Zie je nou wel?” en me gekwetst, verdrietig en teleurgesteld voelen. Voor iets wat ik zelf al had bedacht dat al zou gebeuren. Ik had er dus op voorbereid kunnen zijn. Het was namelijk al waarheid in mijn hoofd, toch? Dus wie heeft wie dan eigenlijk gekwetst? Ik wil niets zeggen over de ‘wet van aantrekkingskracht’, maar jij en ik weten allebei hoe dit zit.

Onbezonnen en naïef

Het is zweverig en vreemd, maar dat komt alleen maar omdat je vastgeroest zit in een manier van denken die je aanneemt voor juist. Waarom? Waarom vind je niet dat het goed is om te denken dat mensen wél goede dingen met je voor hebben? Waarom mag je niet denken dat mensen wél te vertrouwen zijn? Waarom mag je niet denken dat je vriendje wél trouw is aan je, maakt niet uit met hoeveel vrouwen je hem in een bad zet? Waarom mag je niet denken dat mensen je wél aardig, mooi, slim en geweldig vinden? Vertel mij dat eens? Binnenkort Deel III, want denk je dat je klaar bent? Ik ga je nog vertellen hoe ik heb geleerd wat aardiger voor mezelf en voor mijn medemens te zijn. Ook al lijk ik dan onbezonnen en naïef.

♥ Deel I – Van Negative Nancy naar Positive Polly

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

2 thoughts on “Deel II: Van Negative Nancy naar Positive Polly

Wat vind jij?