Posted in Columns

“Je bent zo stoer!”

“Je bent zo stoer!” Posted on 22 februari 2014Leave a comment

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Ik heb geprobeerd een plaatje te zoeken bij dit stuk, maar er kwam alleen maar troep naar boven, dus jullie moeten het zonder doen. Ik weet het, ik weet het. Het komt wel goed. Echt waar. Beloofd!

Ik heb al een paar keer gehoord dat ik ‘zo stoer’ ben. Zo ontzettend stoer. Euhm, ik ben niet stoer. Zoals ik al een paar keer heb toegegeven ben ik een echt meisje. Er gaat vaker het verhaal rond dat ik er stoerder uitzie dan dat ik werkelijk ben. En dat is echt zo. Met stoerder bedoelen ze mijn tatoeages en mijn piercing ((s) als je mijn oorbellen meerekent). Blijkbaar zijn tatoeages en piercings het toonbeeld van stoer. Want als het pijn doet, dan is het stoer. Of zo.

Nou, dan moet ik wat bekennen: dan ben ik fucking stoer. Ik stoot namelijk wekelijks mijn kleine teen tegen een punt van een deur, een tafel of een kastje. En iedereen weet hoe zeer dat doet, dus dan ben ik stoer. Daarnaast stoot ik iedere twee weken wel mijn hoofd tegen een kastdeurtje, dat maakt mij superstoer, want het doet zeer. Bovendien heb ik twee kinderen op de wereld gezet, heb ik gemiddeld eens per week op lego gestapt en heb ik mijn hart wel tien keer laten breken. Dat doet allemaal zeer; dus stoer. 

Ik ben stoer.

Nu zeg ik het hardop en het doet werkelijk niks voor me. Misschien omdat het voor mij normaal is en voor de buitenwereld stoer. Maar wat is stoer eigenlijk? Het woordenboek (en dan niet de Dikke van Dale, want die doet achterlijk met betalen en registreren en daar ben ik allemaal te belazerd voor. Betalen voor woorden? Pffft). zegt het volgende:

[bijvoeglijk naamwoord]• sterk zijn en veel durven
vb:het was stoer van hem dat hij op de vechters af liep
• een stoer jack [waarmee je er stoer uitziet]

• stoer doen [je flinker voordoen dan je bent]

Dus, of ik durf veel of ik doe alsof ik veel durf. Nou, laten we van het positieve uitgaan en doen alsof ik veel durf. Hetgeen wat ik dus durf is tatoeages laten zetten, want dat doet me inderdaad niks. Maar toegegeven ik ben niet stoer. Ik ben altijd bang om piercings te laten zetten, ik ben bang voor bloed in films, ik hull bij Disneyfilms (weet je hoe zielig als Ariël weggaat bij haar vader voor haar prins Eric?), ik ben bang om mensen te verliezen, ik ben bang voor confrontaties (scheelt ook dat ik er heel erg slecht in ben en ik je liever een trap op je knieschijf geef – maar dat durf ik eigenlijk ook niet), maar ik ben niet bang om een bitchasss te laten voor wat. Ik ben met regelmaat bang wat mensen van mij denken (ja, echt, maar dat duurt maar even), ik ben bang voor verandering (en dan heb ik het niet over het veranderen van mijn woonkamer), ik ben bang voor echte oprechte liefde, ik ben bang om me kwetsbaar te voelen, om de controle te verliezen en om gewoon te ‘doen’. Ook ben ik bang voor wat er allemaal tekeer gaat in mijn hoofd. Mijn hoofd is een groot iets zonder systeem. Alles gaat kris kras door elkaar en dat is soms best eng, want het is niet bij te houden en niet te organiseren. Het is een groot bureau waar geen systeem is, geen organisatie, niks. Dat is soms best eng, want het is niet te temmen.

En ja, ik ben heus ‘stoer’ dat ik dat allemaal ‘durf’ toe te geven, want het is allemaal nog niet zo makkelijk om dat toe te geven. Maar als je nou even eerlijk bent, stoer is stom. Waarom moet je per se stoer doen. Je doet dingen, omdat je moet, niet anders kan of omdat je het wil. Het maakt je stoer, omdat…? Ja, waarom precies?

Ik wil niet stoer zijn. Ik wil bang zijn, maar het toch overwinnen. Ik wil proeven van echte liefde en ik wil proberen echt kwetsbaar te zijn. Ik hoef Saw niet te zien, want ik ga gegarandeerd kotsen, maar ik blijf Disneyfilms kijken en zal zonder gêne tranen met tuiten janken elke keer als Ariël kiest voor haar Prins Eric, ik zal vast wel eens controle verliezen en daar de volgende dag mijn schouders voor ophalen, confrontaties zijn niet te vermijden en ik zal ze ook aangaan – met een diepe zucht, daar niet van. En ja, het boeit me wat mensen van me denken, maar alleen de mensen om wie ik geef. De willekeurige mens die op straat struint, kan me weinig boeien. Maar let wel, weinig is niet niks, want ik ben toch een schijterd. Geweld gebruiken is makkelijker dan woorden, ,daarom is het zo fijn om iemand op zijn knieschijven te kunnen slaan, maar iemand zodanig klem praten omdat diegene fout zit is een gave die ik niet bezit. In ieder geval niet zonder schelden, vloeken en een breekijzer erbij te pakken. Dus ja, omdat ik dat niet goed kan en ik weet dat ik het niet goed kan, ben ik er soort van bang voor. Maar ja, dat is het leven niet?

Oh en stoer is trouwens ook een stom woord en ik ben eerder een mietje dan stoer. Bovendien wil ik niet stoer zijn.

Dus nee. Ik ben niet stoer.

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Wat vind jij?