Posted in Columns

Mijn bevrijdingsdag

Mijn bevrijdingsdag Posted on mei 5, 2015Leave a comment

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

freedom   Ik had een plaatje nodig en ik vond dit lekkere cliché.

Op Bevrijdingsdag vier je je vrijheid. Dit is natuurlijk de vrijheid van oorlog, onderdrukking en ellende, maar ook de vrijheid hebben om je mening te uiten en te doen en laten wat je wil. Voor mij is het ook de bevrijding van mezelf. Jaren geleden schreef ik al dat mijn Bevrijdingsdag mijn bevrijding van mijn ex was. Geïnspireerd door een toenmalige vriendin ging de cursor als een razende over het beeldscherm en schreef zo een hele lange energiezuigende relatie van me af. Nu ben ik 6 jaar verder en zie ik het nog steeds als een van de belangrijkste Bevrijdingsdagen in mijn leven. Maar ik heb er meer. Ik heb meerdere dagen waarin ik me bevrijd voelde. Heel veel meer. Een voorbeeld van een Bevrijdingsdag voor mij was het moment dat ik besloot te verhuizen van Middelburg naar Rotterdam (om vervolgens nooit meer terug te komen). Nog meer Bevrijdingsdagen van mij, in willekeurige volgorde, zien? After the jump!

  • Het moment dat ik in 2012 op de weegschaal ging staan en deze in plaats van 89 kilo 73 kilo aangaf was een bevrijding van de kilo’s die me ongelukkig maakte. Ik at er rustig weer 10 aan, waar er nu weer 3 vanaf zijn. Voor mijn gevoel hoeven er nog maar 3 af, dan vind ik het prima. Mijn échte bevrijding met de kilo’s was namelijk het moment dat ik mijn zelfhaat los kon laten. Dat ik mijn onzekerheid met betrekking tot mijn lichaam spreekwoordelijk over de Erasmusbrug kon gooien. Toen was ik pas écht kilo’s lichter. Daarbij vind ik 78 eigenlijk alleen maar een mooi getal. Natuurlijk ben ik nog wel eens onzeker, maar ik heb in ieder geval geen hekel meer aan mezelf. Ik kan je zeggen: dat is pas een bevrijding.
  • In 2012 besloot ik ook te stoppen met roken. Dit ging me ook prima af (tegelijkertijd met afvallen, inderdaad). Negen maanden lang gestopt zonder ook maar één sigaret aan te raken. Soms heb ik nog terugvallen gehad van af en toe een sigaretje roken, maar dat was meer uit angst dat ik nooit meer een sigaret mocht roken. Dan moet je net mij hebben; opstandige Jannie. “Hoezo ik mag nooit meer roken? Moet je opletten!” Plop, peuk in mijn snuit. Op het moment dat ik besefte dat ik wel mocht roken, maar niet hoefde te roken, was het moment dat ik er geen meer hoefde aan te raken. Dat het terras – met wijntje en zonnetje – net zo gezellig is zonder sigaret en dat hardlopen zonder teer in je longen altijd beter gaat. Ook dat was een flinke bevrijding.
  • Er is een tijd geweest dat ik altijd bang was wat mensen van mijn dachten. Omdat ik ongezond kritisch was op mezelf, ging ik er automatisch vanuit dat anderen dat ook waren. Ten eerste bleek dat helemaal niet zo te zijn en ten tweede begon het me steeds minder te interesseren wat mensen van mij dachten. Ik heb mijn foute keuzes gemaakt in mijn leven, daar verontschuldig ik me voor en ik zit zelfs nog op sommige blaren, maar dat betekent niet dat ik mijn foute keuzes ben. Als men zich wil vastbijten in mijn foute keuzes en mij nog zo wil blijven zien; prima. Het kost mij in ieder geval geen energie meer. Over bevrijdingen gesproken.
  • Dat moment dat ik besloot vroeger naar bed te gaan en vroeger op te staan. Ik krijg zoveel meer gedaan in de ochtend, mits mijn hersenpan meewerkt. Tegenwoordig kan ik zo om 22:00u – 22:30u op bed liggen. Nou jongens, geloof mij maar, dat is een bevrijding. Vroeger waren het nachten van drie uurtjes slapen omdat ik pas om 04:00u naar bed ging. Oké, dit was niet écht écht een bevrijding, hoewel ik me wel bevrijd voel van mijn slapeloosheid.
  • Een andere bevrijding was het moment dat mijn ingegroeide teennagel niet meer ingegroeid was. De verlossing!
  • Wanneer mijn kinderen even een vakantietje/weekendje/nachtje/dagje weg zijn. Dat is ook écht even een verlossing. Kan ik even ademhalen. Foei Thamar.
  • De momenten dat ik er voor koos om te zeggen wat ik wilde en voelde. Ik heb daar niet zo’n handje van om altijd mijn gevoelens maar te uiten en dat soort dingen. Is allemaal niet nodig, vind ik. Vaak genoeg denk ik dat het niet helpt, maar dat is niet waar. Ik moet dat altijd even opnieuw ontdekken. Zo’n ontdekking en uiting is vaak ook een bevrijding.
  • Toen ik in 2012 mijn rijbewijs haalde. Mijn vrijheid om nog luier te worden was ineens een feit. Ongelofelijk, maar zo heerlijk.
  • Toen ik erachter kwam dat ik als persoon heus leuk was. Dat ik me niet voor hoefde te doen als iemand anders. Dat ik niet op iemand hoefde te lijken voordat men mij leuk kon vinden. Een wijs man zei ooit tegen mij: “Als de ene helft van de wereld je niet leuk vind, dan heb je altijd nog de andere helft.” En zo is het ook. Beseffen dat niet iedereen je aardig hoeft te vinden, is zo oké. Het scheelt zoveel momenten dat je jezelf gaat verloochenen omdat je aardig gevonden wil worden. Nu hoef ik niet meer aardig gevonden te worden. Het is leuk als mensen mij aardig vinden, maar zeker niet het belangrijkste doel in mijn leven. Vrijheid is ook kunnen zijn wie je bent. Bevrijdingsdag hoeft helemaal niet zo ingewikkeld te zijn.

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Geef een reactie