Posted in Columns

Mijn eerste les yoga

Mijn eerste les yoga Posted on 30 maart 2015Leave a comment

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

Zelfhulpboek

Sporten en ik is niet iets vanzelfsprekends. Vroeger wel, maar tijdens het opgroeien is er wat gebeurd. Wat weet ik niet precies, maar goed bygones be bygones. Iets harder werken om in beweging te blijven is dagelijkse kost voor mij. Hardlopen is iets wat ik graag doe, maar wel iets waar ik ook al jaren beginner in ben. Dat komt omdat ik blijkbaar liever lui dan moe ben. Op de bank zitten en alle series van Netflix binge-watchen ligt zo ontzettend in mijn straatje. Het liefst met een heleboel koolhydraten. We weten allemaal koolhydraten zijn niet oké en bewegen is gezond. Ik mix deze twee met elkaar en afgelopen week was dat spaghetti carbonara (volgende week recept op de blog!) en mijn allereerste yoga les van Lianne/The Self Help Hipster. Verslag & a shitload of pics after the jump.

Op de een of andere manier was ik altijd van een afstandje geïnteresseerd in yoga. Het zag er altijd zo rustgevend uit (en tegelijkertijd heel erg moeilijk), maar ik was niet echt op een plaats in mijn leven dat ik zoiets had van ‘joh, laat me yoga gaan doen!’ Nu wel. Nu dacht ik ‘goh, laat me eens yoga proberen!’

Zo gezegd, zo gedaan. Ik trok Lianne aan haar jasje. “Hey, als jij mij nou eens een lesje yoga geeft? Of nou ja, een paar houdingen aanleert. Dan kan ik kijken of ik het écht leuk vind.”  Lianne ging gelukkig akkoord en nog geen week later zaten we in kleermakerszit in de woonkamer.

De kleermakerszit lukt nog wel. Appeltje-eitje. Maar toen kwam ze met een paar houdingen waarvan ik dacht ‘say what?’ Maar ik zou Thamar niet zijn als ik het gewoon zou doen. Ik was in eerste instantie natuurlijk wel een beetje giechelig, omdat ik het nog nooit gedaan had. Ik was een beetje bang dat ik volledig voor schut zou staan. Je weet wel, het beeld van een net geboren giraffe. Zoiets.

Eerlijk? Het viel best mee. Ik was praktisch een natuurtalentje. Scheelt natuurlijk dat ik een prima lerares had. Evenwicht is trouwens best een groot goed als we het over yoga hebben.

De downward facing dog was toch wel een van mijn, kuch, favorieten (not so much). Lekker vloeiend ging dat. Jezus wat een ellende. Ik schrijf dit nu drie dagen later en mijn hamstrings stribbelen nog steeds tegen. Het ziet er ook uit alsof ik heel veel moeite heb. Gelukkig is dat ook gewoon écht zo. Lianne doet de Danser achter mij. Dat het veel charmanter eruit ziet dan wat ik doe, zeg ik er lekker niet bij.

Ook al vond ik yoga ergens wel tof, was het in mijn ogen toch voor zweverige hippiemensen. Nou, misschien is dat ergens wel waar, maar deze zweverige hippiemensen hebben supersterke spieren. Verdorie zeg.

‘Oh, doe deze!’ en ze trekt haar been op, grijpt haar voet en strekt haar been naar voren. ‘Wat?’ was het enige wat ik kon uitbrengen. Goed, dat kan ik wel. Ik ademde diep in en gek genoeg kon ik gewoon mijn been strekken. Zelfs met mijn korte armpjes. Ik zal niet zeggen dat ik dit zonder moeite deed, want dan zou ik liegen.

Dochter kon niet wachten om mee te doen en haar eigen asana’s (yoga houdingen) te verzinnen. Zo fearless en lenig stond ze binnen luttele seconden in een brug. Iets wat ik al jaren niet meer heb gedaan en nu eigenlijk niet zo goed meer durf. Ze kwam trouwens ook supergoed mee met de opgedragen oefeningen. Lekker flexibel zonder problemen. Evenwicht on point!

Ik had een paar asana’s van Lianne geleerd en ik moet zeggen dat ik het superrelax vond om te doen. Inspannend en lekker. Het waren er niet eens superveel en de echte basis moet ik nog leren, maar achteraf voelde ik me eigenlijk best relax. Vergis je niet, yoga is heus niet grappig of zo. Er wordt best wat verwacht van je spieren. Had ik dat eens even verkeerd ingeschat. Stom, stom, stom.

Er waren een heleboel momenten dat ik heel erg dankbaar was dat ik niet voorover viel. Blijkbaar heb ik een geweldig gevoel voor evenwicht. Een mens kan z’n talenten maar hebben. Ik vond wel heel erg leuk om te doen. Zo leuk dat ik vandaag zelfs mijn eigen yogamat heb gekocht en heb besloten meer te gaan oefenen.

Overigens kwam de spierpijn 3 seconden later. Ik gebruikte spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had (waarschijnlijk wisten deze spieren het zelf niet eens dat ze bestonden). Denk ook maar niet dat alles in één keer lukte, we vielen gewoon rustig een paar keer om. Alles soepeltjes laten gebeuren is ook een kwestie van oefenen. Heel veel oefenen.

De kleding die ik draag is gesponsord door Jogha.com. Het shirtje zit ontzettend lekker, plakt niet en past goed. De jogging pants is van 100% polyester. Ik vind dat deze broek erg apart aanvoelt, het lijkt statisch te worden en aan mijn benen te plakken. Storend is het niet. Ik draag maat L (44-46 volgens de maattabel), maar het valt eerder als een 42. Ze verkopen kleding tot maat XL (46-48 volgens de maattabel).

Nou, namasté dan maar!

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

Wat vind jij?