Posted in Columns

Naar de middelbare school

Naar de middelbare school Posted on 20 februari 20151 Comment

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

tham&jay

Toen ik naar de middelbare school ging, werd er niet uitvoerig uitgezocht naar welke school ik kon gaan. Er werd gekeken naar je niveau, vervolgens werd er gekeken welke scholen dat aanboden en daarna keek je of je naar een christelijke of openbare school wilde. Ik wilde naar een christelijke school, maar alleen omdat mijn vrienden daarnaartoe gingen. Niet omdat ik zo gelovig was. Opgelost. Ik zat op een middelbare school. Alles was hetzelfde. We kregen allemaal dezelfde lessen, allemaal dezelfde aandacht en als je een probleem had, had je vriendinnen om mee praten. Die net zoveel wisten als ik over het desbetreffende onderwerp. Het brugjaar ging prima. Het twee jaar verhuisde ik naar een andere stad en ging ik van een christelijke naar een openbare school.

Van een mavoschool naar een lyceum waar ze mavo-havo-vwo hadden. Zoveel mensen. Ik raakte mijn weg een beetje kwijt en vanaf de derde klas ging ik stoer doen. Want ineens kon niets me meer interesseren. Van hoge cijfers naar lage cijfers, van een schoon schoolstrafblad naar een dik dossier en van nooit spijbelen naar weken afwezig zijn. Ik zat daar duidelijk niet op mijn plek. Vervolgens ging ik naar een andere school. Minder groot, maar het kwaad was al geschied. In mijn middelbare schoolcarrière die 4 jaar duurde, heb ik op 3 verschillende scholen gezeten. Achteraf gezien had ik meer aandacht nodig vanwege mijn concentratieproblemen, maar goed, dat is achteraf gezien. Niets meer aan te veranderen dus.

Dat is precies wat ik niet wil voor mijn oudste. Hij gaat na de zomervakantie naar de middelbare school (waaaat!). Het zoeken naar een goede school waar hij zich thuis en op zijn gemak zou voelen, was voor mij belangrijker dan voor hem, denk ik. Bovendien het is mijn kleine kind wat in een keer bijna 12 is. Zucht. Als je dan op zo’n middelbare school rondloopt dat is hij toch nog wel mijn kleine kind. Wat niet meer zo klein is, maar toch.

De keus aan middelbare scholen in Rotterdam is iets anders dan in Middelburg en Goes (waar ik op school heb gezeten). Ik kon kiezen uit drie middelbare scholen en toen was het ongeveer wel op. De oudste kan kiezen uit ongeveer 65 middelbare scholen. Al deze middelbare scholen zijn gewild. Als je je kind aanmeld, betekent nog niet dat het is ingeschreven. De inschrijving gebeurt pas als ze vinden dat het kind leuk, goed en slim genoeg is voor hun school. Het kan dus ook zo zijn dat je kind niet naar de school van zijn (en jouw) keus kan. Het maakt niet uit of je voor de deur ligt, want de tijd van het inleveren van de formulieren geeft geen voorrang. Daarnaast zal hij een intakegesprek krijgen en mag hij motiveren waarom hij juist naar die middelbare school wil, waarom hij die speciale vakken ernaast wil doen en hoe hij zijn schoolcarrière daar voor zich ziet.

Bij mij was het; kiezen, inschrijven, klaar.

Tenminste, dat dacht ik. Ik was ook 11 of 12. Uiteraard heb ik geen reet meegekregen van die inschrijfprocedure. Wat ik dus zeg, kan ook finaal onzin zijn. Al denk ik van niet, eigenlijk. In ieder geval, het uitzoeken van een school wat goed bij de behoeften van je kind past, niet te ver weg is en waar hij zich op zijn gemak voelt, is een hele opgaaf. Hij is nu bij twee scholen geweest en ik ben maar redelijk enthousiast over één. De ander is wel leuk, maar loop ik niet echt mee weg. Het punt is alleen dat ik niet degene ben die Frans, Nederlands en wiskunde hoef te volgen op die middelbare school. Ik ben niet degene die zichzelf thuis hoeft te voelen op die school. Gelukkig neemt ‘ie zijn vriendjes niet mee in zijn overweging. Dat vind ik dan wel weer cool. En ja, ik ben zijn moeder en ik weet wat goed voor hem is en ik moet meebepalen. Dat doe ik, maar het hangt ook écht af van wat hij wil. Het is zijn schoolcarrière, niet die van mij. Die van mij is verpest. Hij heeft een kans om naar een school te gaan van zijn keus. Met een klein beetje bijsturing van de volwassenen in zijn omgeving, uiteraard.

Waar hij zijn keus vanaf laat hangen? Of ze Cambridge Engels hebben ja of nee.  Ik liet het er vanaf hangen of mijn vriendin er op school zou zitten ja of nee. Het verschil mag duidelijk zijn.

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

1 thought on “Naar de middelbare school

  1. Dit heb ik 2 jaar geleden allemaal mee mogen maken (mijn dochter zit nu in 2 HAVO)
    Ik ben het nog steeds niet 100% eens met haar schoolkeuze….alleen heeft ze mij er van overtuigd dat dit de enige school is waar ze zich goed bij voelt.
    Tja, wat doe je dan als moeder?! Toch maar toegeven dus….

Wat vind jij?