Posted in Columns

Perfectie is passé

Perfectie is passé Posted on 1 november 2014Leave a comment

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Wat je hierboven ziet is de campagne voor de nieuwe BH van Victoria’s Secret. The Perfect Body. Body tussen haakjes, want het is uiteraard naar de naam van de BH. Het gaat mij totaal niet om dat lapje stof wat je boobies omhoog houdt, het gaat mij om de campagne an sich. ‘The Perfect ‘Body’ en daarachter allemaal prachtige slanke – waarschijnlijk maximaal size 2 – dames. Niks mis mee, zou je op het eerste gezicht denken. Klopt. Normaliter kijk je, zie je dames in ondergoed en scroll je door. Ik zie alleen heel veel slanke vrouwen met een hoogst opmerkelijke pay off (slogan). 

Jammergenoeg ben ik niet afgestudeerd van mijn opleiding communicatie, maar ik denk niet dat ik een Bachelor in Communications nodig heb, om te zien dat deze campagne niet oké is. Een pay off die versterkt wordt door beeld. Dit beeld zijn slanke modellen. De pay off zegt ‘perfect body’. Slanke modellen die versterkt worden door een tekst ‘the perfect body’ (ook al is het een slechte speling op de nieuwe bh-collectie) creëert een negatief lichaamsbeeld. Want perfectie is dus dun en dun is perfectie. Gelukkig durf ik dat tegen te spreken.

Vrouwen willen echte vrouwen zien
De lobby voor een positief zelfbeeld is anno nu booming. Vrouwen willen zich kunnen identificeren met mensen die op hun lijken. Natuurlijk zijn vrouwen op de cover van elk willekeurig magazine echte vrouwen. Tenminste, dat waren ze voordat er Photoshop aan te pas kwam. Voordat hun armen werden aangepast, hun taille smaller werd gemaakt. Net zoals er langere benen werden gecreëerd en een vollere bos haar. Misschien is het nog niet helemaal duidelijk, maar dat is de perfectie waar men zich aan probeert te meten. Maar vrouwen willen steeds meer echte vrouwen zien. Geen digitaal gemanipuleerde wezens die perfectie moeten voorstellen.

Omdat steeds meer vrouwen in opstand komen tegen het ‘perfecte lichaamsbeeld’ – wat door de media gecreëerd is – zullen er steeds meer vrouwen opstaan en zeggen dat wat er in de magazines staat en wat er op televisie vertoont wordt gewoon complete bullshit is. Steeds meer vrouwen maken zich sterk voor het positieve zelfbeeld en proberen het complex wat ons is aangepraat door de media (en onszelf) uit ons systeem te krijgen. Werd ook wel eens tijd, denk je niet?

Ook worden plus size en curvy bloggers steeds bekender, omdat er steeds meer vraag is naar vrouwen die meer dan oké zijn met hoe hun lichaam eruit ziet. Daarnaast mogen ze ook van zichzelf houden – maat 48 of niet. Wij zijn er  en we laten ons niet meer wegpesten, zoals nog wel eens wilde gebeuren op de basisschool. Ook wij zijn onderdeel van ‘the perfect body’ en dat mag gezegd worden. ‘The perfect body’ bestaat namelijk uit meer perfect bodies dan de media je laat geloven.

Uiteraard laat de media een beeld zien van zogenaamde perfectie. Dit is wat mensen willen kopen. Men wil perfectie kopen. De perfecte witte tanden kan je krijgen door die ene tandpasta. Dat zegt de reclame nou eenmaal. Dat het misleiding van hier tot aan Tokio is moeten we maar accepteren. Ik vind dit compleet achterlijk.

Een complex
Doordat de media het gemaakte perfecte beeld door de strot van de consument duwen, gaan wij bijna geloven dat wat ze zeggen ook zo is. Dat we maat 36 moeten hebben voordat iemand ons aantrekkelijk gaat vinden. Dat we een gespierd achterwerk moeten hebben voordat we die date op Tinder kunnen scoren en dat onze kuiten eruit moeten zien alsof er twee tennisballen inzitten. Is dat perfectie? Nee.

Het is een beeld van een vrouw in de media. Het is gemaakt.. Het beeld van een vrouw in de media kan ook een vrouw zijn met maat 44 of met maat 34. Het kan een zwangere vrouw zijn of een vrouw met een borstamputatie. Het kan een vrouw zijn met 1 been, maar ook een vrouw met ontzettende dikke billen. Het kan een vrouw zijn met hele slappe armen, maar ook een vrouw met een wasbord. Het kan een vrouw zijn met het lijf van Beyoncé, maar ook een vrouw met het lijf van Adele. Het kan een vrouw zijn met een donkeren huidskleur, maar  het kan ook een vrouw zijn met rood haar en een witte huid.

Het complex wat vrouwen met hun lichaam hebben, komt natuurlijk niet alleen door de media. Het is er vanaf kleins af aan met de paplepel ingegoten. Moeders die eeuwig ontevreden waren over hun dikke dijen, zwaaiarmen en bolle buik. Dit hebben zij weer overgenomen van hun moeder, enzovoort. En ook al had je moeder geen complex, als jij er anders uitzag dan de mensen om je heen, zorgde de keiharde  no mercy medemens er wel voor dat je een complex kreeg. Blijkbaar moest je er een van de kudde zijn anders was acceptatie nog een hele lange reis.

Dat moet nu eens afgelopen zijn. Mensen zijn niet hetzelfde en zullen er nooit hetzelfde uitzien. Elkaar accepteren zoals we zijn, maakt de wereld zoveel mooier. Er is bestaat niet iets zoals perfectie. Perfectie is saai. Het feit dat iedereen vrouw anders is, maakt de vrouw zo tof. De marketingstrategieën van de media is achterhaald. Het gaat niet meer om de perfecte billen, het wasbordje en de slanke taille alleen.

Het gaat om vrouwen. Echte vrouwen. Vrouwen die op de covers van magazines staan, maar ook vrouwen die ‘vergeten’ worden, omdat ze niet in het perfecte beeld passen. Perfectie is zo passé.

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Wat vind jij?