Posted in Blogs Columns

Pleur op met je powervrouw

Pleur op met je powervrouw Posted on 8 december 201510 Comments

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

powervrouw

De winnaar voor het meest irritantste woord van het jaar 2015 is het woord ‘me’. Niet omdat het fout is, maar omdat het irritant is. ‘Me’ is namelijk meer irritant dan dat het fout is. Fout, natuurlijk. Maar goed, als je niet weet dat ‘me’ geen bezittelijk voornaamwoord is, steek ik me tong naar je uit. Ik ga er niet eens aan beginnen om je een lesje Nederlands te geven (niet dat ik dat zou kunnen, maar weet jij veel). Selfie was ook zo’n irritant woord wat uit de bus kwam rollen. Net als papadag, diervriendelijk vlees en participatiesamenleving. Het ene woord irritanter dan de ander, maar er is geen irritanter woord dan powervrouw.

Pleur op met je powervrouw

Websites, Facebook pagina’s, boeken en verkiezingen zijn in het leven geroepen voor een (aankomende) powervrouw. Als je het aan mij vraagt; ik heb geen idee wat een powervrouw moet zijn. Als ik de definitie ga opzoeken kom ik terecht bij allerlei vage uitroepen als: “Powervrouwen staan positief en met zelfkennis in het leven, zijn zelfverzekerd” of “Voor ambitieuze vrouwen die geloven in succes uit eigen kracht en deze kracht willen inzetten op een gedreven, energieke en ondernemende wijze.”  Twee uitroepen van dezelfde vrouw, maar hé: kleinigheidje.

Rode vlekken

Terwijl ik dit typ begin er ineens rode vlekken op mijn gezicht te komen en krijg ik overal kriebel. Blijkbaar ben ik allergisch voor het woord. Een powervrouw ben je namelijk alleen als je ambitieus en positief bent, zelfkennis hebt en natuurlijk kanker kan overwinnen. Daarnaast moet het allemaal op een ondernemende manier. Dat is een powervrouw. Uiteraard wil je dat worden, want als je geen powervrouw ben je uiteraard maar gewoon een vrouw. Wie wil er vandaag de dag nou nog gewoon een vrouw zijn? Als je gewoon een powervrouw kan zijn? Dat bedoel ik.

Ik ga je zo goed mogelijk uit proberen te leggen waarom ik zo ontzettend naar word van het woord powervrouw. Dat kan wat tijd kosten, want als ik er over nadenk komt doorzetter, geweldig, beautyblogger en ondernemer in mijn hoofd voorbij. Alleen maar gerelateerd aan dingen die ik ooit een keer heb gelezen. Allemaal dingen waar ik mijn hoofd mee heb vervuild. Ik zou graag het woord willen herdefiniëren, maar ook weer niet. Het is en blijft immers gewoon een vreselijk woord. Ik kan stront wel in een gouden papiertje verpakken, maar al met al blijft het gewoon poep.

Gewone vrouwen

Zoals ik hierboven al beschreef is een powervrouw een vrouw die ambitieus is (want gewone vrouwen zijn dat niet), gelooft in succes uit eigen kracht (want dat kunnen gewone vrouwen niet), ondernemend zijn (gewone vrouwen zijn dat niet), zelfverzekerd zijn (welke gewone vrouw is nou zelfverzekerd?), zelfkennis bezig (pff, kom op, geen een gewone vrouw heeft zelfkennis) en een powervrouw staat positief in het leven (je weet heus wel dat een gewone vrouw niet positief in het leven staat, niet liegen).

Powervrouwen kunnen hun vrouwelijke talenten creatief inzetten (want talenten zijn mannelijk en/of vrouwelijk – of hebben we het over tieten? Want in that case is het inzetten van je vrouwelijke talenten inderdaad een powermove. Niet janken over seksisme dan he? Oké dan). Al met al is een powervrouw een vrouw die alles net een beetje beter schijnt te doen dan een normale vrouw. Oh, en een powervrouw overwint een willekeurige – maar graag dodelijke – ziekte. Niet vergeten.

Domme term

Blijkbaar hebben wij vrouwen zo’n domme term als powervrouw nodig. Klaarblijkelijk zijn wij vrouwen inderdaad zo duf dat we boeken, Facebook pagina’s, blogs, websites, interviews en verkiezingen nodig hebben voordat wij onszelf kunnen zien als powervrouw. Een powervrouw is een iemand die we kunnen aanbidden. Iemand waar we tegenop kunnen kijken. Soms zelfs iemand waar we onszelf mee kunnen vergelijken. En daar krijg ik misschien nog wel meer jeuk van dan van het woord an sich. Die oeh’s & aah’s die wij vrouwen uitkramen als er weer eens powervrouw gepresenteerd wordt. Een powervrouw die haar mascara kon op doen zonder dat haar mond open bleef staan.

Powervrouw van het jaar

Het is overduidelijk dat vrouwen iets nodig hebben waar ze zich aan kunnen vergapen dat er zo’n stomme term als powervrouw uit de marketinggrond wordt getrapt. En het ergste? Het werkt ook nog. Bloggers worden bekroond tot powervrouw van het jaar, omdat ze een blog hebben opgezet en deze gigantisch hebben kunnen maken. Applaus. Vrouwen die hun eigen zaak hebben opgezet, zijn powervrouwen. Bravo. Een vrouw die een topfunctie bekleedt, is een powervrouw. Hoera. Zolang je maar een vrouw bent en wat bereikt hebt waar iemand tegenop kan kijken. Zolang het maar breed uitgemeten kan worden in de media, zolang het maar veel geld verdient en zolang je maar (doet alsof) je dit allemaal in je eentje hebt bereikt; dat maakt je een powervrouw. Driewerf joepie. O, en als je een ziekte overwonnen hebt. Niet vergeten.

Wees gewoon vrouw

Uiteraard gaat het niet om de prestaties van mijn voorbeelden. Juist niet. More power to them. Het is dat woord hè: powervrouw. Ondertussen heb ik overal jeuk. Het gaat me namelijk om de scheiding die gemaakt wordt onder het vrouwelijke ras. Een scheiding die wij ook nog eens toelaten. Waarom is de alleenstaande moeder, die werkt en studeert geen powervrouw, de vrouw die elke dag van 8 tot 5 werkt, de student die al eeuwig studeert en werkt bij de Albert Heijn? En de moeder die 40 uur werkt als kledingverkoopster geen powervrouw? Waarom moet je iets doen, wat het gewone overstijgt om een powervrouw te zijn? Omdat vrouwen schijnbaar vinden dat je pas een powervrouw genoemd mag worden, wanneer je het gewone overstijgt. Nou, ik zeg: pleurt* lekker op met je powervrouw. Wees gewoon vrouw en laat dat eens genoeg zijn.

*Lekker met een Rotterdamse natte T erachter geplakt voor wat extra oomph!

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

10 thoughts on “Pleur op met je powervrouw

  1. Amen, you are so right.

    Het woord powervrouw en degene die er synoniem voor staan geeft mij jeuk. Geef mij maar eeeen hardwerkende vrouw die ondertussen ook nog studeert en voor haar kinderen zorgt. Dat is pas power.

    Goed geschreven!

    X

  2. Eens eens eens! Wat een ontzettend treurige term is dat! Zo ontzettend allergisch voor. Daarom begon ik ooit een rubriek woman who changed the world. Om vrouwen in de spotlight te zetten die ECHT wat betekend hebben. Niet die sneuneuzen die denken dat te doen!

  3. Ik heb ook een hekel aan het worod “powervrouw”. Net als aan het woord “excellent”n trouwens, wat in DWDD als irritant woord naar voren kwam, want dat is een powervrouw natuurlijk. Waarom is gewoon goed niet goed genoeg en waarom moet je kanker overwinnen om goed genoeg te zijn? Ik wens niemand kanker toe (of mijn eigen set aan beperkingen trouwens) en het overwinnen van beperkingen of ziekte ligt niet geheel aan jezelf. Positief in het leven staan is geweldig maar waarom word je pas als positief gezien als je, liefst ondanks een ziekte of beperking, maatschappelijk übersuccesvol bent?

  4. haha het was me nog niet echt opgevallen dat een powervrouw inderdaad zo neer wordt gezet. Maar ik ben het helemaal met je eens, je hebt mijn ogen geopend, wtf is dit voor onzin? Een vrouw is een vrouw en ze zijn allemaal even power!!

  5. wat mij betreft zijn powervrouwen vrouwen die zelfstandig zijn, slim en vol humor zodat zij zich door elke situatie heen kunnen slaan. maar dat wil niet zeggen dat je dan niet kwetsbaar bent.

Wat vind jij?