Posted in Columns

Update: how to: doodgaan van het hardlopen (2)

Update: how to: doodgaan van het hardlopen (2) Posted on 14 maart 20152 Comments

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

In alle – misschien ietwat overdreven – hoop keek ik terug naar mijn ‘how to’ van precies een maand geleden. Hier vertelde ik dat ik jogde om mijn hoofd leeg te maken, om mezelf vrijwillig af te maken en omdat het eigenlijk gewoon gezond is om wat te bewegen. Simpeler dan dit kon ik het niet maken. Het is nu een maand geleden dat ik er voor het laatst wat over heb geschreven. Wat heb ik in die afgelopen maand gedaan om dichter bij mijn doel van 5 km te komen? 

Niks.

Nee, niks is niet waar. Niet écht waar. Ik heb namelijk gemiddeld 1 x per week gelopen. In plaats van de 3 x die ik voor ogen had. Het was koud. Nee serieus, koud-koud. Smoesjes he? Ik weet het. Daar kan ik nu niks meer aan veranderen. Omdat ik weinig heb gedaan ben ik nog steeds traag, maar goed dat geeft niet. Liever traag dan helemaal niks, right? Fuck that! 

Serieus, ik heb het aan mezelf te danken dat ik nog steeds geen 5 km, zonder dood te gaan, kan rennen. Dat komt omdat ik ergens een ontzettende luie meid ben. Dat steek ik niet onder stoelen of banken. Soms denk ik dat het wel eens handig zou zijn als er iemand naast me zou lopen die compleet tekeer zou gaan tegen me. Zodat ik kotsend de finish zou halen. Of ik dat zou willen? Nee. Eigenlijk niet. De lol gaat er dan vanaf. Ik ga het haten. Ik wil het niet.

Ik was vroeger een fanatiek sporter, toen mijn eigen geest nog niet kapotgepraat was door mij. Taekwondo, badminton (ik ben Indisch, kom op), paardrijden, tennis (blauwe maandag, niet overdrijven). Mijn conditie was geweldig. Mijn gymleraar van de tweede klas middelbare school zei eens tegen mij: “Jij hebt een hele goede conditie, dat heb ik lang niet gezien bij iemand zo jong.” Ten eerste weet ik niet met wat voor lui volk hij te maken had en ten tweede; vanaf dat moment ging mijn conditie met paardensprongen achteruit. Ineens waren sigaretjes roken retecool. Schijnbaar heb ik een probleem met complimentjes.

Goed, alle ongezonde gewoontes achter me gelaten, kost me dat opstarten voor de 5 km toch meer energie dan ik dacht. Ik merk wel dat mijn benen iedere keer iets sterker worden, dat ik elke keer iets langer kon rennen. Toen ik begon, kon ik namelijk net een minuut volhouden. Net aan. Ik ging namelijk he-le-maal kapot. Een minuut. Doe effe normaal. Nu hou ik het al drie hele minuten vol. Ook triest. En geloof me dat ik he-le-maal doodga als die derde minuut op z’n eind loopt. Alleen vanuit een blij, positief en happy thoughts perspectief: ik heb al twee minuten gewonnen. Daarnaast kom ik wel sneller bij adem, dus dat is toch ook weer een win.

Momenteel zit ik in de derde week van C25K. Dat betekent tweemaal 90 seconden rennen en 90 seconden lopen en tweemaal 3 minuten rennen en 3 minuten wandelen met een 5 minuten cool down en een warming up van 5 minuten. Denk maar niet dat het allemaal zo soepel gaat, want naast dat ik mijn tempo moet zoeken, moet ik ook ervoor zorgen dat ik niet struikel over mijn eigen voeten én niet doodga tijdens het lopen.

Maar, als ik even opsom wat ik heb gewonnen afgelopen maand is dat ik sneller op adem ben, sterker ben geworden en dat ik langer achter elkaar kan rennen. Het is echt wel een prima begin. Ook al wil ik in mijn hoofd sneller, sneller, sneller en is het erg moeilijk om me daar gewoon bij neer te leggen.

Ik ga gewoon door. Die 5 km komt vanzelf wel. Bovendien kwam ik er vandaag ook achter dat ik eigenlijk helemaal niet snel wil lopen, ik wil lang kunnen lopen. Het is namelijk heel erg belangrijk dat ik heel erg ver zou kunnen rennen, zonder te stoppen, want ja je moet toch kunnen weglopen voor die zombie-apocalyps (I really need to stop watching The Walking Dead). 

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

2 thoughts on “Update: how to: doodgaan van het hardlopen (2)

Wat vind jij?