Posted in Columns

Verslavingen waar ik me niet (echt) voor schaam

Verslavingen waar ik me niet (echt) voor schaam Posted on 18 februari 2015Leave a comment

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

©cyanide & happiness
©cyanide & happiness

Verslavingen waar ik me niet voor schaam, eigenlijk is dat helemaal niet spannend. Het is veel interessanter als ik nu ineens zou vertellen dat ik niet kan functioneren zonder cocaïne. Of dat ik verslaafd ben aan seks. Wat misschien nog wel interessanter zou zijn, is dat ik verslaafd zou zijn aan dat allemaal én er over zou bloggen. Maar helaas. Not today. Mijn verslavingen zijn bij lange na niet zo spannend. En als ze dat wel al waren, dan zouden ze vast verboden zijn en dan zou ik dit dus niet delen. Such a bummer!

Saai ook, eigenlijk. Ik kan in ieder geval al verklappen dat ik niet verslaafd ben aan chocolade, koffie of nieuws kijken. Dus het is niet zó standaard. Een salt & caramel reepje kan ik heus waarderen, maar verslaafd? Neuh. Net zoals ik heus niet verslaafd ben aan pizza’s en fastfood. Ik vind het superlekker ja, maar ik kan leven zonder (wil niet, maar kan wel). Het kostte me even wat tijd om te bedenken waar ik dan wel verslaafd aan ben. Ik wilde bij bepaalde verslavingen niet toegeven dat het een verslaving was, dus wist ik automatisch dat het een verslaving was. Snap je het nog? Ik heb geen vast drankje wat ik moet hebben. Het is water, thee, cola of sinas. Maar ik kan heus leven met een cassis of een appelsap. Niks aan de hand. Ik kan ook heus zonder alcohol, maar als er vier liter ingaat, zal ik ook niet klagen. Slapen ben ik dol op, maar tegenwoordig wil ik mijn tijd niet meer de hele tijd verdoen met slapen. Dus die gewoonte is ook al gekickt. Zo blijft er weinig over, als ik er over nadenk.

Lekker blogje gaat dit worden.

Mijn verslavingen, waar ik me dus niet voor schaam (maar misschien wel een beetje als ik het hardop zeg), op een rijtje in willekeurige volgorde.

1. Ik ben verslaafd aan mijn telefoon

Dit was zo’n verslaving die ik niet wilde toegeven, waardoor ik wist dat het een verslaving was. Of nou ja, ik ben niet verslaafd aan mijn telefoon, maar ik ben verslaafd aan de social apps die erop staan. Dat is dus van mijn mail tot aan Instagram. WhatsApp niet zo heel erg. Ik heb vaak gewoon geen zin om antwoord te geven. Of ik vergeet het. Dat heeft niets met de WhatsApper te maken, maar meer met mijn vergeetachtigheid/luiheid. Maar meldingen van Instagram, mijn mail en mijn Facebookpagina kunnen me helemaal gek maken. Dat lichtje wat als een malloot staat te knipperen. Ik. Moet. Kijken. Fucking triest, eigenlijk. Maar goed, like-geil, dan krijg je dat.

Toen ik mijn telefoon drie maanden had, liet ik het uit mijn handen te vallen. Een barst. Van de rechteronderkant naar de linkerbovenkant. Hier en daar wat barsten uit de barst. Het was nog te doen. Alles wat leesbaar, het scherm deed het nog. Niks aan de hand. Tot ik het een week later weer uit mijn handen liet vallen (of misschien was het een maand later. Niet dat het wat uitmaakte). Nu was mijn telefoon een bende. Allemaal barsten uit barsten die weer uit barsten kwamen. Glasstukjes lieten los en ik zat zo in mijn telefoon. Onder het glas, zeg maar. Mijn telefoon donderde glasstukje bij glasstukje uit elkaar. Dus als oplossing liet ik mijn telefoon niet maken, nee, ik liet Verkering er plakband op plakken. Dat zit er nog op. Ondertussen ben ik 8 maanden verder.

Ik weet niet meer wat mijn punt was. Anyway, ik ben dus verslaafd aan mijn telefoon. Het was overigens een Nexus 5.

2. Selfies maken

Soms heb ik zo’n goede dag, dat het gewoon vastgelegd moet worden. Ik heb geen camerageil vriendje wat mij continue op de gevoelige plaat legt, dus dan moet ik het zelf maar doen. Selfies all the way. Maar wel wanneer ik alleen ben. Want het blijft een vreemd gevoel om een selfie te maken waar de hele wereld bij is. Het is een verslaving, maar wel eentje die ik in mijn eentje doe. Het is bijna een spannende verslaving. Ik plaats deze foto’s niet eens altijd online (maar wel vaak, nou en). Zo heb ik een hele bibliotheek aan selfies gespaard. Best narcistisch, eigenlijk. Nou goed, dat hoort bij awesome zijn.

3. Muziek luisteren & verzamelen

Van Anouk tot aan Beyoncé tot aan Rihanna. Van Skunk Anansie tot aan Alanis Morissette tot aan Grieves. Van Atmosphere tot aan Lauryn Hill tot aan Benjamin Clementine tot aan Charly Black. Het maakt niet uit. Goed is goed. Als mijn oren er blij van worden, dan luister ik het. Er zijn momenten geweest dat ik mezelf alleen bemoeide met muziek uit één bepaald genre, maar al snel genoeg kwam ik erachter dat ik daar niet veel mee kon. Mijn muziekbibliotheek breidde zich langzaam uit tot een verzameling waar totaal geen logica meer in zat. Oké, misschien neig ik nog wel sterk naar één bepaald genre. Maar goed, dat zit er gewoon in, zeg maar.

Ik vind het heerlijk om naar muziek te luisteren, nieuwe muziek te ontdekken en nieuwe artiesten te leren kennen. Het recenseren van muziek is dan ook iets wat ik niet gauw uit de weg ga. Al is het soms niet altijd even makkelijk om geconcentreerd naar een album te luisteren en daar een mening over te vormen. Soms vind ik namelijk iemand op het eerste moment vet kut, maar na 4 x luisteren onzettend awesome. Ik wacht daarom vaak te lang waardoor de recensie niet echt meer van toepassing is.

Maar goed, als je wat van me af wil pakken, pak dan maar de televisie. Niemand geeft daar wat om.

 

4. Taart, ijs, pizza, patat, verse mango, dragonfruit en ananas. In het kort: eten.

Ik weet niet zo goed of ik het in zevenen moest verdelen of niet. Oké, dat wist ik wel, als ik het had willen verdelen dan had ik dat gewoon gedaan. Ik ben heel erg serieus als ik zeg dat als je dit, allemaal, voor me neerzet op tafel ik heel de avond intens gelukkig ben.

Het betekent overigens niet dat ik er gelijk kilo’s van kan eten. Ik kan echt niet heel veel taart op en van veel ananas krijg ik een brandende tong. Pizza raak ik nooit zat, maar al zou ik er vier willen eten, ik kan er net één weg krijgen (gewoon normaal fatsoenlijk formaat) en patat is gewoon mijn beste vriend. Het liefst met een hele goede lekkere een beetje zurige mayonaise, maar ik kan ook blij worden van joppiesaus (ik ben nog steeds niet oké met die naam). En intens gelukkig word ik van een goede pindasaus.

Maar eigenlijk ben ik gewoon een beetje verslaafd aan eten. Goed eten. Dan heb ik het heus niet alleen over pizza, friet en een paar stuks fruit. Nee, echt goed eten. Een goede Indonesische rijsttafel, een flink bord originele Surinaamse bami, een goede roti en dat soort dingen. Jawel. Oké, nu heb ik honger.

5. Schoenen

Als je me al een tijdje volgt, dan ben je daar van op de hoogte. Ik heb momenten gehad dat ik gemiddeld vier paar schoenen per maand kocht. Ik kan nu met enige afkickverschijnselen zeggen dat ik al zeker een jaar geen schoenen heb gekocht. Het betekent overigens niet dat mijn verslaving nu verdwenen is, dat ik afgekickt ben en dat ik genezen ben. Nee, zodra ik weer vrij spel heb (prioriteiten, zucht), ga ik gewoon weer schoenen kopen. Alleen niet geen vier paar per maand. Misschien. Denk ik. Oké, ik beloof niks.

Mijn schoenen zijn er ook niet voor om altijd elke dag op te lopen. Mijn schoenen zijn er om er gewoon te zijn. Ik ben ook echt de enige – en wat vrouwen met mij – die dat snapt. Het is niet uit te leggen aan een man waarom het nodig is om vier verschillende soorten zwarte pumps te hebben. Verklaren waarom er zes paar slippers van hetzelfde merk staan, maar in verschillende kleuren, levert alleen maar onbegrip op. Het uitleggen dat je die schoenen nu echt moest hebben, want 50% korting, snapt niemand. Alleen mijn mede schoenenmeisjes. It’s a hard knocked life.

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

Wat vind jij?