Posted in Blogs Columns

Wil je met me trouwen?

Wil je met me trouwen? Posted on 20 juli 2017Leave a comment

Grieks met de Rotterdamse R, realistische dromer, tikkeltje eigenwijs, maar niet te beroerd om dat toe te geven. Gek op sushi, schoenen, Youtube, schrijven, mijn werk, familie, vriendinnetjes en de grote verkering. Contacten vind ik leuk en kan via Instagram.

Ik haal diep adem. Ter gelegenheid van onze 5,5 jaar verkering (ja, dat houden we serieus bij) heeft vriendlief tijdens onze vakantie een romantisch etentje geregeld aan de Griekse kust. Op de achtergrond hoor ik de deuntjes van zoete liefdesliedjes die af en toe worden overrompeld door het geluid van de zee. Het totaalplaatje is prachtig, wel een beetje jammer dat G. al zeker 10 minuten zit te kakken. Niet om het een of ander hoor, maar ik ken die Griekse plees. Van die schijthokken waarbij de penetrante geur van eau de poo je vanaf meters tegemoet komt. Maar om daadwerkelijk te gaan kijken, nee daar pas ik dan ook weer voor.

Ik werp een blik op mijn telefoon in de hoop dat ik een berichtje heb.Noem het maar bezigheidstherapie, ik weet namelijk donders goed dat een beetje stabiele internetverbinding hier zeldzaam te noemen is. Wanneer ik na een kwartier toch de neiging krijg om de Griekse Opsporing verzocht te gaan bellen komt m’n geliefde in grote passen aangelopen en voordat ik tot 3 kan tellen staat ‘ie plots voor mijn neus. Vanaf dat moment vergeet ik alles om me heen, behalve die vijf woordjes. “Wil je met me trouwen?”

Mijn hart gaat als een gek tekeer. “Natuurlijk wil ik trouwen, vooral met jou!” ik probeer wat te zeggen, mijn mond besluit niet mee te werken. Mijn verbazing overmant al mijn emoties en mijn lichaam verstijft. De verstijving duurt nog geen seconde, maar voelt als uren. Mijn hoofd is al bezig met de volgende scene, een beetje verbijsterd mompel ik iets dat als ja moet klinken. “Ja?” antwoord mijn liefje nog. “Ja, ik wil.”

Heel stiekem heb ik op deze vraag gewacht, maar dat zal ik nooit hardop zeggen. Na wat pittige discussies over de toekomst ging ik er immers van uit dat de kans op een huwelijksaanzoek net zo groot is als de kans dat ik ooit weer in maatje 36 zou passen. Kortom, een mooie illusie.

We hebben een bruiloft te plannen

De week erna zaten we sky high op de grootste meest roze wolk die een mens zich kan voorstellen. Totdat we een week na de grote dag thuis in bed liggen. “Schat, we hebben een bruiloft te plannen, we gaan trouwen!” zeg ik vol ongeloof. “Ja, en daar wil je om kwart over 12 ‘s avonds mee beginnen? We hebben een bruiloft te plannen inderdaad, maar niet nu.”  Ik besluit om wijselijk mijn mond te houden en droom weg bij de gedachte van de ideale bruid schoenen.

En voor iedereen die graag wil zien hoe het aanzoek er uit zag, een van de gastheren was zo vriendelijk om alles vast te leggen. Kijken is op eigen risico, zoetsappigheid gegarandeerd.

Grieks met de Rotterdamse R, realistische dromer, tikkeltje eigenwijs, maar niet te beroerd om dat toe te geven. Gek op sushi, schoenen, Youtube, schrijven, mijn werk, familie, vriendinnetjes en de grote verkering. Contacten vind ik leuk en kan via Instagram.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *