Zware druif

Ik ben te zwaar. Oké, misschien nu niet echt meer, maar ik was altijd te zwaar. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik ooit minder dan 60 kilo heb gewogen. Volgens mij woog ik bij mijn geboorte al 60 kilo. Dat is altijd zo geweest. Ik ben op mijn twaalfde toen in een keer doorgeschoten naar de 70 en daar ben ik eigenlijk altijd wel blijven hangen. Op zich klinkt dat niet zo zwaar, maar ik ben niet zo lang. Nee, ik lijk alleen maar lang. Ik ben 1.69. Ik ben gemiddeld. En met gemiddeld mag je geen 70 kilo wegen. Het gewicht is altijd een frustratiepunt van mij geweest. Maar ik was altijd te lui om er wat aan te doen. Plus eten is veel te lekker. Dus om dat allemaal te laten staan, daar had ik helemaal geen zin in.

Toen werd ik ouder. Toen woog ik ineens 75. Ook nog wel te doen. Als ik een beetje zou proppen paste ik heus nog wel in mijn favoriete broek. Dat ik met moeite kon ademen maakte niets uit. Dat had ik er voor over. Alleen van de 75 schoot ik ineens door naar de 80 en van de 80 maakte ik een sprongetje zo naar de 89. Negenentachtig. Jezus, ik mag wensen dat ik ooit zo oud zou worden. Negenentachtig is zeg maar bijna negentig. Dat is zeg maar gewoon veel te veel. Want ik ben immers maar gemiddeld van lengte.

Dat betekende dat ik of door moest vreten en minstens voor die 100 kilo moest gaan of ik moest er wat aan gaan doen. Ik besloot toch maar even mijn mond dicht te lijmen en van al dat lekkere eten af te blijven. Afblijven van lekker eten. Ik denk dat het verbreken van een relatie voor mij nog makkelijker was. Het is een eeuwige strijd voor mij en ik ben eigenlijk veel te lui om die strijd te voeren. Ik houd niet van vechten en ik wil mezelf al helemaal geen leuke, lekkere dingen ontzeggen. Lekkere dingen zijn zeg maar helemaal mijn ding. En dan heb ik het deze ene keer niet over mannen.

Ik wist eerlijk gezegd ook niet zo goed waar het vandaan kwam. Of nou ja, ik deed graag alsof ik niet wist waar het vandaan kwam. Ik at namelijk helemaal geen zoetigheden. Je wordt alleen dik van zoetigheden, daar is gewoon geen discussie over mogelijk. Macdonalds is helemaal niet slecht en die gefrituurde kippetjes van de KFC, daar is helemaal niets mis mee. Of die maïskolf met boter en zout, weet je wel. Het is toch mais? Hartstikke gezond.

Koppig als ik was, ontkende ik dat ik heel ongezond at. Ik leefde op avondeten. Punt. Ik at geen ontbijt, ik at geen lunch en ik at al helemaal geen tussendoortjes. Want van tussendoortjes wordt je dik. Echt waar. Alleen dan sloeg de klok vier uur. En om vier uur kreeg ik honger. Ja, wij hebben geen honger, wij hebben trek, kindjes in Afrika hebben honger. Nou, die konden me gestolen worden. Ik. Had. Honger. Dus ging die bek open en schoof ik er van alles naar binnen. Patatje. Kipcorn. Burgertje. Zakkie chips. Alles wat snel en voorhanden was, want ik had honger. En als ik honger heb, word ik chagrijnig. Dus het moest snel. En wat is er sneller dan een vette gore ranzige hap die je zo kant-en-klaar naar binnen kon schuiven? Juist. Niks. En ik zat vol. En als ik vol zit ben ik een gelukkig mens.

Bovendien ben ik een nachtmens en kwam mijn honger soms om half 1 ’s nachts. Of half twee. Maar dan werd er wel eten besteld, natuurlijk. Want mijn honger moest gestild worden. Met een kapsalon. Of een Turkse pizza. Of een pizza. Zolang ik het maar zelf niet hoefde te maken en ik het zo naar binnen kon schuiven. Het mocht ook niet langer dan drie kwartier duren. En toch maar afvragen hoe het kwam dat ik zo dik werd.

Die 89 op de weegschaal liet mij de tering schrikken. De knop ging op. Thuisbezorgd.nl ging uit de favorieten en mijn abonnement op Weight Watchers werd weer verlengd. Ik ging maar eens aan de slag met dat lompe lijf van me. Ik moet toch met dat lijf leven, dus waarom zou ik het zo vergiftigen met die gore shit die mij 89 liet wegen. Negenentachtig. Ik kan er nog niet over uit. Ik werd moddervet. Iedereen die toen tegen mij zei dat ik niet dik was, moet ik ontvrienden, want mijn god wat een leugenaars. Zullen wel weer vrouwen geweest zijn. Die zijn namelijk zo.

Nu ben ik een maand of zes verder en een kilo of 12 lichter. En ik heb niet eens meer de behoefte om al die troep naar binnen te schuiven. Ik niet. Mijn hoofd soms wel. Maar dat is wat je hoofd doet. Die praat je dingen aan die je soms helemaal niet wilt en soms helemaal niet kloppen. Ik kan nu best gelukkig worden van een bak druiven. Maar dat geef ik niet toe, want dat is intens sneu.

Ik ben altijd gefocust op gewicht en op figuren geweest. Nog steeds en dat zal ik altijd blijven. Perfectie zal ik nooit halen, daar heb ik het lijf niet voor. Maar een beetje bijna perfect is genoeg voor mij. En als ik dan ook nog eens een burger naar binnen kan schuiven. Dan ben ik gelukkig. Want een leven met helemaal geen fastfood is natuurlijk geen leven. Maar wel met druifjes on the side. Dat dan weer wel.

 

Filed under Columns

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

4 Comments

  1. Goed bezig! 12 kilo is erg veel! Ik ben ook een tijd lang te zwaar geweest (precies hetzelfde, slecht eetgedrag, denken dat van alles wat ik at niet zo heel slecht was (want het is toch gezond? Maar iets wat gezond is, is niet altijd goed voor de calorieen!), maar ben goed afgevallen en nu al een jaar lang op hetzelfde gewicht (én ik eet echt wel weer wat lekkers hoor!). Echt een last die van je schouders afvalt, als je je niet meer druk hoeft te maken om je gewicht! 🙂

  2. “Maar dat is wat je hoofd doet. Die praat je dingen aan die je soms helemaal niet wilt en soms helemaal niet kloppen.” True that.

    & Wow, 12 kilo, echt knap van je. Ik hoop dat je gewoon lekker in je vel zit en goed voor jezelf zorgt, maar volgens mij doe je dat ook. Eet af en toe een burger en geniet net zo goed van druiven. Of bosbessen. Ook gezond, en super lekker.

  3. Oh en trouwens als ik naar je hoofd kijk rechts dan kan jij volgens mij uit een huis getakeld moeten worden (niet doen hoor) en er nog retemooi uitzien met je haar en je tattoos en je sproetjes en je alles.

  4. Thanks voor je openhartigheid en zet ‘m op!
    Ben op het moment ook in de afvalrace dus ik voel je…
    nog een tip trouwens (die je vast al honderd keer hebt gehoord maar ik ben er zo blij mee dat ik hem wel moet delen):
    Als je nou probeert om overdag meer te eten, en ’s avonds alleen fruit, groente en proteinen plus evt een stukje chocola als je daar zin in hebt, verlies je ruim een halve kilo per week zonder extra moeite! Moet je nagaan wat er gebeurt als je erbij sport! Ben op deze manier nu zonder sporten al 7 kilo kwijt in 8 weken.

    Succes!
    Xx

Vertel ons wat jij er van vindt