Dit is een ‘fuck-je-bakker-zijn-saucijzenbroodje’ saucijzenbroodje

ohmycheatday Goed, dus ik begon woensdag enthousiast saucijzenbroodjes te maken voor het recept van vandaag. Ik ben dol op saucijzenbroodjes. Heel dol. Ik weet niet hoe het komt, maar misschien omdat ik ook een kleine verslaving heb aan bladerdeeg. En vlees. Veel vlees. I fucking love meat. Maar goed, dat zou best de reden kunnen zijn dat ik een saucijzenbrood-verslaving heb. Dus ja, ik begon ze te maken, maar ik zou ik niet zijn als ik de eerste ronde niet gewoon finaal liet aanbranden.

Dat is mijn ding zeg maar, dingen laten aanbranden in de oven. 1. Omdat ik gewoon afgeleid ben. 2. Omdat ik gewoon vergeet op te letten en 3. omdat ik misschien een beetje een mongool ben. Ik eet bijna nooit saucijzenbroodjes. Ik kan namelijk nooit te gek doen met eten, want ik kom altijd een fucking kilo per seconde aan. Ik hoef maar naar een freaking glas water te kijken of ik ben al een kilo dikker. Maar eenmaal per week kan het me dan niet verrotten en dan eet ik zoveel als ik kan. Net zoveel tot ik bijna over mijn nek ga, want ja, dat is cheatday. Anyway; saucijzenbroodjes worden vaak gemaakt met varkensgehakt. Of nou ja, half-om-half gehakt. Half koe, half varken. Dan is het minder droog ofzo. Ik vind dat gehakt smerig. Ik lust het niet, de smaken raak ik er in kwijt, het is greasy as fuck. Ik wil het niet. Ik stem voor rundergehakt. Of kippengehakt. Dat is ook goed. Even denken, je moet je oven voorverwarmen op 200-220 graden. Ik knal dat ding op 220 graden. Houdt de boel in de gaten en laat soms de bakplaat gewoon een standje zakken. Anyhow, voorverwarmen dus. Voor deze saucijzenbroodjes met een scheut awesomeness heb je dus nodig:

  • 1 pakkie bladerdeeg, lijk me handig
  • Rundergehakt. Zo’n 350 gram.
  • bosui
  • knoflook, teentje of 2
  • ui
  • ketumbar (niet te veel, ik smeek je. Anders smaakt de hele fucking boel naar koriander)
  • Nootmuskaat, gewoon een scheutje. Een theelepel of zo?
  • Gula djawa. Een suikertje voor de zoetigheid. Een theelepeltje of zo.
  • Lombok (rode peper), zaadjes eruit halen, of laten, wat je lekker vindt. Gewoon
  • 2 eetlepels ketjap manis
  • Zout en peper. Uiteraard. Maar dit is gokken, want je weet, rauw gehakt proeven is ook zo spannend.
  • 3 eitjes

Je weet hoe het gaat ondertussen: snij je ui in blokjes, driehoekjes of wat dan ook. Gewoon lekker fijn. Fruit deze (fruiten is dus bakken hè) in olie een beetje glazig. Glazig is heus geen uitdrukking voor iets, maar de uien gaan er dus echt wat glazig uitzien. Net zoals je ogen na het snijden van ui. Vervolgens doe je de knoflook erbij en de kruiden. Dus een theelepeltje ketumbar, een theelepeltje nootmuskaat. Peper en zout. Even proeven en misschien nog wat meer van dattem. Oh ja, je snijdt de bosui in ringetjes, reepjes, vierkantjes – je weet hoe het gaat – en meng dit door het gehakt. Door het gehakt gooi je ook effe een eitje. Dat werkt als lijm weet je, dan flikkert je worstje niet uit elkaar. Nou, wie had dat gedacht, leer je ook nog eens wat vandaag.

Snij het pepertje door de helft. Overdwars, door de lengte. Zolang je maar strookjes krijgt. Het kan me geen fuck schelen hoe je dat voor elkaar krijgt. Ik haal de zaadlijsten eruit, ik sta niet graag in de fik, maar vind jij het lekker om je bekkie in de hens te zetten; be my guest. Het kan gewoon. En weer terug naar het mengsel.

Het uitje en de kruiden staan een beetje te pruttelen. Alle smaken zijn lekker met elkaar verbonden en dan doe je de fijngesneden gula djawa erbij en de twee eetlepels ketjap manis. Even laten pruttelen, het suikertje op laten lossen. Proeven. Smaken aanpassen naar jouw smaak en klaar!

Oké, bijna klaar dan, want het moet even afkoelen. Beetje lullig als je straks stukjes ei in je saucijzenbroodje heb zitten, omdat je niet kon wachten met de boel vermengen. Of zo. Of dat de werkelijke reden is waarom ik het moet af laten koelen weet ik niet. Ik nam gewoon een wilde gok. Ik ben geen afgestudeerd kok. Ik doe ook maar gewoon wat. Lees je dat niet? Je moet eens zien hoe ik in de keuken sta, een grote pleurisbende. Alsof er een bom ontploft is. Afgekoeld? Vermengen met het gehakt. Even in laten trekken. Een nachtje, een halve dag, een uurtje. Alles is prima. Maar minimaal een uur. Waarom? Dat klinkt gewoon alsof iets dan goed is ingetrokken.

©Deetailphotography

©Deetailphotography

Als het uurtje voorbij is, dan verspreid je de bladerdeegblaadjes over het aanrecht. Met het papieren kantje naar boven. Dat is de plakkant. En de boel moet toch goed aan elkaar plakken. Op de tien blaadjes leg je een worstje. Wel eerst het papiertje eraf halen hè, smartass? Een reepje gehakt. Een beetje in de vorm van een worstje gekneed. Het geeft niet echt hoe het eruit ziet, want het bladerdeeg verbloemd het toch. Het gaat om de smaak, maar het is wél een beetje leuk als het er niet uit ziet als een verfromfraaid iets. Ik kan niet eens wat verzinnen waar het op zou kunnen lijken, of nou ja, dat kan ik wel, maar dat is niet smakelijk. Goed, worstjes op de bladerdeegjes. Bladerdeegjes dichtklappen, dichtdrukken met een vork. op je bakplaat leggen, insmeren met geklutst eitje en in de oven schuiven. Hoppa. Ongeveer 15 minuten op 220 graden. Ongeveer 20 minuten op 200 graden. Bij mij dan. In het midden van mijn oven. Hou de boel gewoon in de gaten. Doe gewoon, daar ga je heus niet dood van. Don’t call me als ze aangebrand zijn bij jou. Gewoon op je shit letten die je in de oven hebt gepropt.

Voordat ik ze de oven in schuif, snijd ik de broodjes vaak door het midden. Dan heb ik 20 saucijzenbroodjes en meer vreetplezier. Oké, nee, ik ben wel gewoon fucking gierig om te eten, maar 20 saucijzenbroodjes staan gewoon leuker. Simpel. Fucking enjoy this cheatthingy! Oh ja, tip: maak het wanneer je alleen bent: dan heb je 10 of 20 saucijzenbroodjes helemaal voor jezelf. Het is immers jouw fucking cheatday!

Vertel ons wat jij er van vindt