Posted in Hotspots

Happie & Sappie: Food Truck Festival TREK

Happie & Sappie: Food Truck Festival TREK Posted on mei 18, 20153 Comments

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

IMG_20150515_142115

In april schreef ik over de aankomende foodfestivals die je kan vinden in Rotterdam deze zomer. Ik bedoel food & Thamar is de ultieme combinatie. Als daar ook nog eens een zonnetje bijkomt, is het helemaal compleet. En laat dat afgelopen vrijdag nou net het geval geweest zijn. Zon, eten en het Food Truck Festival TREK van start gegaan. Daar moest ik natuurlijk even een kijkje gaan nemen. Op Hemelvaartsdag opende het festival, ik besloot een dagje later te gaan. Ik las namelijk dat het gigantisch druk was bij het festival en dat de wachttijden voor de entree anderhalf uur waren. Mensen waren teleurgesteld en gaven de schuld aan de organisatie. Deels is dat misschien bij de organisatie te leggen, maar mensen zijn ook geboren om te zeiken. Anderhalf uur in de rij staan en dan klagen dat het druk is, vind ik frappant. Waarom denk je dat je anders anderhalf uur in de rij moet staan? Goed, eten, zon en gezelligheid, dat was het motto van afgelopen vrijdag 15 mei 2015. 

Omdat ik de dag van te voren al foto’s voorbij had zien komen dat het zo ontzettend druk was, waren we voorbereid. Het ging ons namelijk echt niet overkomen dat we anderhalf uur moesten wachten om binnen te komen om vervolgens ook nog eens bij elke kraam een half uur te moeten wachten. Wij kwamen keurig netjes om een uurtje of 14:00 aankakken. Het festival opende iets te laat, maar ik kan daar niet zo mee zitten. It’s all good. Ik ben immers ook bijna altijd te laat. Bij openen werden we hartelijk ontvangen door de BurgeRmeester van TREK. Een gezellig uitziende man, in een heel echt burgemeester pak en met een hoge hoed.

Leeg. Helemaal leeg toen wij aankwamen. We konden nog kiezen waar we wilden zitten, wat we wilde eten – want er was nergens een rij te bekennen. Wij hadden alle keuzevrijheid die we maar konden verzinnen. We besloten, heel logisch, een rondje over het terrein te gaan doen. Binnen no time was dit namelijk voorbij.

Toen ik hoorde dat het in het Vroesenpark was, had ik eindelijk de kans om eens naar het Vroesenpark te gaan. Ik woon nu zo’n 8 jaar in Rotterdam en ik heb nooit de drang gehad om naar het Vroesenpark te gaan. Eigenlijk zou ik me hier voor moeten schamen, want het is een populair stadspark. Nou goed, nu hoef ik me niet meer te schamen. Ik ben Vroesenpark-ontmaagd. Joepie.

Het terrein was afgezet met hekken. Ik dacht dat het eerst een groter deel van het Vroesenpark zou beslaan, maar het was de eerste editie van TREK in Rotterdam. Gokken hoeveel ruimte je nodig hebt, is altijd moeilijk. Het was een kleine cirkel waar we in liepen. Hoe groot het precies was, kan ik niet zeggen, maar groot was het in ieder geval niet. In het midden stond een tent waar je kon zitten. De trucks gaven mij een ouderwetse feel. Ik zou zeggen jaren ’50, maar goed, dan zou ik zomaar wat zeggen.

We hadden een rondje rond de klok gedaan en terug. Het was tijd om te beslissen wat we als eerste zouden eten. Zou het friet worden? Tosti’s? Pulled pork? BBQ Chicken? Kipsaté? Saté Babi? Fish ’n Chips? Zo ontzettend veel keus, we wisten het niet. Ik wilde in ieder geval iets eten wat ik niet snel zou eten buitenom een festival. Of waar ik zelf te lui voor was om het thuis te maken. We wisten nog niet wat. Eerst een drankje dan maar.

TREK heeft ruim van te voren aangegeven dat er geen wegwerpbekers gebruikt zouden worden. Dit betekende dat je de glazen moest kopen voor €2,50. Het gaf minder afval waardoor het natuurlijk gelijk milieuvriendelijker is. Het enige probleem is dat het absoluut niet vriendelijk voor de portemonnee was. Als je vier glazen drinken kocht, betaalde je 4 x €2,50 aan glazen en ook nog eens 4 x €2,50 aan drinken. De eerste ronde was dus €20 voor vier drankjes. Ronduit schandalig. Bekers kon je uiteraard gebruiken voor een refill, dat was de hele insteek. Alleen dat een simpel glaasje fris €2,50 kostte, schrok ik van. Terwijl het eigenlijk de normale prijs is op een festival, dus wat ik had verwacht, weet ik eigenlijk ook niet goed. Maar wat moet ik plastic bekers ter waarde van €10? Nou ja, goed, het milieubewuste aspect verdient absoluut kudos.

Het was al ruim 14:30u geweest en we hadden eindelijk besloten een Fish ’n Chips te kopen. We zouden deze delen, dan zouden we zoveel mogelijk kunnen proeven van alles wat het festival te bieden had. De vis van de Fish ’n Chips was nog bevroren. Dat betekende dat we nog een half uur tot een uur moesten wachten voordat we konden eten. Goed, niks aan te doen. De volgende keus die we maakten was kipsaté. Die was pas net geleverd en er was dus alleen saté babi (varkenssaté). Nou, daar had ik niet zo’n zin in. De kinderen namen een hotdog en wij besloten braafjes te wachten op een kleedje met onze peperdure colaatjes.

Delen is niet haar sterkste kant. Ze kijkt toch even streng toe wat voor een gigantische hap ik neem uit haar broodje. 

De tijd verstreek en rond drieën konden we eindelijk de Fish ’n Chips proeven. Ondertussen was onze trek omgeslagen naar ordinaire honger. We keken écht uit naar frietjes en een gefrituurd vissie. We kregen ons bakje voorgeschoteld en waren een petit peu teleurgesteld. Het was weinig, het bakje kostte ons €9,50 en een uur wachttijd. Nou, dan moet het haast wel ontzettend goddelijk zijn. Nou, guess what? Laat ik zeggen dat de patat en de ravigotte lekker was. De vis was ontzettend vet, doughy en door de vettigheid ontzettend glibberig. Daarnaast ook nog eens best smakeloos. Een beetje viskruiden hier of daar zouden echt geen luxe geweest zijn.

Met de hotdog was overigens niets mis. Ze konden deze zelf naar eigen smaak aankleden. Ze besloten te kiezen voor ketchup. Simpele zieltjes. 

Nu waren het niet zó weinig frietjes, maar heel veel meer waren het er ook niet. Uiteraard had ik al wat gesnoept voordat ik die foto nam. Ik ben namelijk een slechte blogger, als er eten voor mijn neus staat dan vergeet ik er een foto van te nemen. Zo ben ik. Het spijt me, ik zal er op letten.

Ook al was het bakje niet echt vol, we hebben het niet opgegeten. Puur omdat we het niet lekker vonden. Zoon & Dochter vonden het superlekker, dus wij hebben hen het laatste beetje op laten eten. Goed, nog maar een peperduur drankje kopen dan. Hopen dat de saté straks wel te pruimen is. Eigenlijk was ik nog aan het azen op pulled pork, maar ik zag hoe gigantisch die broodjes waren. Dat zou ik voor de helft weg moeten gooien, dat zou zonde zijn. Die liet ik aan mezelf voorbij gaan. Achteraf gezien tragisch, denk ik. En verdorie, ik wilde ook nog tortilla, churros en crêpes eten. Voor de volgende keer, misschien.

Mijn vriendin besloot een patatje te gaan halen. “Daar kan je tenminste niks fout aan doen en het is tenminste betaalbaar.” zei ze, lichtelijk over de zeik van de overvette vis. Ik weet niet wat ik kon verwachten, maar €9,50 voor zo’n suf bakkie fish ’n chips was niet iets wat ik had ingecalculeerd. Nu zijn we ook geen vriendelijke hongerige mensen, dus onze irritatie vloeide vooral voort uit being hangry

Na een paar uurtjes besloot ik de kipsaté nog te halen. Op een broodje met satésaus en peper. Ik snapte niet goed waarom het als een soort van Surinaams kipkerrie-achtig-broodje geserveerd moest worden, maar ik had zin in kipsaté. Ik vroeg of ik het kon krijgen zoals de saté babi werd geserveerd (saus, krupuk, zonder brood), maar het leek alsof de dame in kwestie me niet goed begreep. Of ik was niet duidelijk in mijn uitleg, want ik kreeg het gewoon op een broodje. Goed, een broodje dan. Ik had gewacht en had geen zin om moeilijk te doen om een broodje. Dat zou complete tijdverspilling zijn voor haar, maar ook zeer zeker voor mij.

Het broodje was lekker. Gelukkig. Anders had ik zomaar weer moeten zeiken als een oud wijf. Het was goed op smaak, de kip was mals (kippendij) en de peper kwam lekker naar boven. Ik vond het lekker, mijn vriendin had er geloof ik gauw genoeg van. Haar helft van het broodje kwam dan ook snel bij Zoon terecht. Die het overigens erg smakelijk opat. Het scheelde dat ze net een zak patat achter haar kiezen had. Voor dit broodje betaalde ik €6,50, maar aan een helft van dit broodje had ik wel genoeg.

Uiteraard snap ik dat festivaleten duur is. Ik heb daar wel wat ervaring mee. Maar als het een festival is, waar eten de hoofdrol speelt, dan snap ik niet zo goed waarom ze dezelfde prijzen hanteren als de festivals waar eten absoluut geen eerste levensbehoefte is. Ik heb ook absoluut geen idee hoeveel de foodtrucks moesten betalen om hun truck daar neer te mogen zetten om eten te verkopen. Dat zal vast wel meegespeeld hebben in de prijs. Plus een paar kwartjes erbovenop voor wat extra festivalwinst. Bovendien was het ook mijn eerste keer op zo’n foodfestival (tong-tong fair telt niet), dus wist ik ook niet goed wat ik kon verwachten.

Voor herhaling vatbaar? Jazeker wel. Maar je zeikt zo? Enigszins waar, maar ik noem het graag eerlijk. Het is gegaan zoals het is gegaan. Dat ik moest wachten voor foodtrucks voordat ik mijn eten kon bestellen – vanwege drukte -, dat kan me niks schelen. Dat foodtrucks een slechte voorbereiding hebben en ik pas een uur later het eten van mijn keus kan krijgen, terwijl het boeltje om 14:00u opent, dat vind ik niet oké. Maar dit heeft niks met de organisatie van TREK te maken, dat heeft met de organisatie van de desbetreffende foodtruck te maken.

Daarnaast heb ik absoluut niet alles kunnen eten wat ik zou willen eten. Toch, gek genoeg, wegen kosten echt niet op tegen de sfeer die deze dag had, hoe gezellig wij het hadden met z’n vieren en de heerlijke zon. Ik ben er voor de volgende keer dan gewoon beter op voorbereid. Dan doet het altijd wat minder zeer. Jut & Jul hebben heel de dag rondgerend, zichzelf helemaal klem gegeten en gedronken en genoten van de zon. Voor de rest: MasterCard. Toch?

 

Rotterdams, Rauw, Rebels & Authentiek. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. (Online) marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let's klets op Instagram en Twitter.

3 thoughts on “Happie & Sappie: Food Truck Festival TREK

  1. Heerlijk geschreven! Moest toch stiekem wel een beetje lachen om je simpele zieltjes haha. Heerlijk toch zo’n berg saus. Als kind kom je er nog mee weg 😉

  2. Afgelopen zaterdag op Trek in Den Bosch geweest.
    Ik kan niet begrijpen wat mensen daar hebben te zoeken.
    Hamburgers van 7 euro. Koekjes van 1,50 euro.. Smakeloze saté van Saté Man.
    Saté Man verkoopt Sate’s maar als je vraagt naar Saté saus, dan krijg je die alleen bji kip Saté!
    Je krijgt één klein stukje komkommer met ketjap saus.
    Afzetters. Alles was veels te duur daar.
    Dan moet je ook nog een glas kopen van 2,50 euro, anders kan je niets drinken.
    Er was helemaal niets nieuws onder de zon qua proeverij. Het was een meer graaifestijn voor de cateraars en organisatie. Och ja, de frietjes waren wel lekker en enigszins betaalbaar. Een minizakje friet kostte 3,00, maar niet te diep met je vork in het puntzakje steken, want je zit zo in je handpalm te steken.
    Waardeloos festival.
    fiat weert

Geef een reactie