Posted in Interviews Magnifieke Meisjes

In gesprek met Lady Africa Irene Hin

In gesprek met Lady Africa Irene Hin Posted on 16 maart 20151 Comment

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

Pas geleden sprak ik met Irene Hin, het creatieve en inspirerende brein achter Lady Africa. Een winkel waar kleding en accessoires verkocht worden die handgemaakt zijn door vrouwen in Afrika. Alles fair trade, met een passie voor mode, kwaliteit en met heel veel liefde voor het continent.

Wie is Lady Africa precies?

Als persoon? Als Irene?

Nee, Lady Africa. Welke vrouw past bij Lady Africa?

Bij Lady Africa zien we een vrouw voor ons die, al is het alleen in dromen, over grenzen heen durft te gaan. Of in ieder geval een stukje avontuurlijkheid in zichzelf zoekt. Het kan iemand zijn die kinderen heeft, geen kinderen heeft, oma of een werkende vrouw is. Leeftijd is niet belangrijk.

Het is belangrijk dat iemand een stukje avontuur in haar hart heeft. Misschien zelfs reislust. Ook al is ze nog nooit in Afrika geweest, maar wel dat ze zich er iets bij voor kan stellen. Ik durf wel te zeggen dat het continent het beste bij de vrouw past. Het is moeder aarde, moeder Afrika. Lady Africa is een vrouw die misschien gewoon bij Cos en Zara winkelt, maar ergens in haar hart openstaat voor fair trade en eerlijke handel.

Producten die door mensenhanden en met liefde zijn gemaakt. Een vrouw die haar basis garderobe graag wil combineren met ethical fashion en dan met name handgemaakte producten waardoor ze haar eigen identiteit naar voren kan laten komen. Ze is niet mainstream, ze kan best wat aan hebben wat mainstream is, maar ze laat een extra stukje van haar karakter naar voren komen door een product van Lady Africa.

Zoals een statement ketting?

Ja. Misschien een heel basic jurkje met een opvallende clutch. Producten die vaak gemaakt zijn door vrouwen en dat ze die op die manier willen supporten. Het is een bewuste vrouw, of in ieder geval iemand die steeds probeert bewuster te zijn. Een vrouw die soms genoeg heeft van de massaconsumptie. Lady Africa is een vrouw die haar uniqueness erkent en deze durf uit te stralen.

Oké. Dat is meer dan duidelijk! Je hebt het over een vrouw met avontuur in haar hart. Het opstarten van Lady Africa was vast een avontuur op zich, hoe is Lady Africa eigenlijk ontstaan?

In fases ontstaat zoiets. Ik heb nooit echt gedroomd om iets per se in de mode te doen. Ik heb nooit gedroomd dat ik een merk zou hebben met allemaal merken eronder. Zoals een paraplu.

Een Unilever worden, was niet jouw droom?

Nee. Nee. Ik zat in de evenementen en verkoop, dat ging me goed af. Dat vond ik heel erg leuk. Daarnaast begeleidde ik reizen freelance. In 2009 moest ik naar Afrika voor een project van het Liliane Fonds. Daar was ik heel erg veel bezig met kinderen. Die kinderen werden gebracht door hun moeders en tussen de fotoshoots door merkte ik dat ik aangetrokken werd door deze kleurrijke moeders.

Deze vrouwen hadden het heel erg zwaar. Het waren vaak alleenstaande moeders, moeders die kinderen hadden met een handicap. Maar ze zagen er zo trots en mooi uit met hun handgemaakte kleding, mooie hoofddoeken en prachtige sieraden. Heel trots.

Ik weet nog heel goed, Thamar, dat ik dacht ‘ik zie dit beeld niet terug in Nederland’. Of ik zie het niet terug op de juiste manier. Ik zie wel spullen terug uit Afrika, maar het geeft me altijd een beetje dat ‘we gaan dat arme Afrika helpen’ idee.

Dat het allemaal een beetje weggestopt is in een hoekje?

Ja, dat ook. Maar ook geitenwollensokken-mensen. Dus geen rocking chicks, like yourself, die dan in iets lopen en dat je dan denkt van ‘huh, komt dat uit Afrika?’ Dat! En dat werd een zaadje en dat is gaan groeien.

Ik was toen alleen. Uiteindelijk kreeg ik een hele leuke partner, ik vertelde hem dat idee. Hij was zelf ook in Afrika geweest. Hij zegt zelf dat hij eigenlijk een Afrikaan met een pigmentprobleem is, haha. Hij is hartstikke blank! Maar hij vond het een heel gaaf idee.

We zijn het gaan onderzoeken. Daar hebben we anderhalf jaar over gedaan. Uiteindelijk hebben we de stap genomen om de winkel te openen. Met vallen en opstaan. Het heeft ons veel geld gekost, bloed, zweet en tranen. We hebben alle beginnersfouten gemaakt. Uiteindelijk zijn we heel erg trots op wat we nu hebben.

Je bent gestart als pop up shop, klopt dat?

We zijn online gestart. Het werd al snel duidelijk dat mensen het iets te spannend vonden om het online te kopen, omdat het zo nieuw was. We zijn toen verschillende evenementen gaan opzetten en uiteindelijk hebben we een pop up winkel gestart. Zodat mensen het echt konden ervaren. We hebben dat een paar keer gedaan voordat we onze eigen winkel durfden te openen.

Je hebt verschillende designers waar je je mee inlaat, om het zo maar even te zeggen. Maar hoe maak je nou de keus tussen alle designers? Ik neem aan dat je overspoeld wordt met mooie dingen en niet alles kan verkopen.

Nee. Klopt. Er ontstaat een natuurlijke selectie. Soms kom je zelf aan ontwerpers, soms word je getipt en soms komen ze naar ons toe. Gelukkig hebben we inmiddels ook agenten op verschillende plekken in Afrika, want wij hebben het te druk om overal naartoe te reizen. Bovendien stop ik liever het verdiende geld terug in de zaak.

Sommige merken die je aanvraagt reageren bijvoorbeeld niet. Anderen vallen af omdat de inkoopprijs belachelijk is. Ik koop fair trade in, maar soms is de inkoopprijs zo hoog dat ik er geen marge meer op zou kunnen zetten. Ik ben een commercieel bedrijf, geen stichting. Ik moet ook eten.

Er zijn allerlei redenen waarom iets afvalt. Soms levert een bedrijf niet meer uit. We hebben net een hele grote order gedaan van een sieraden merk. Ik had twee jaar naar dat merk gezocht! Kreeg ik twee dagen later mail: “Sorry, er is fraude in ons bedrijf gepleegd. De creatieve directeur is ontslagen. Wij nemen uw order niet aan. Tot ziens.” Dat soort dingen gebeuren.

Nee? Maar dat is toch zonde van je hele business om dat er zo uit te gooien. Zoek een nieuwe creative director. Doe iets.

Ja. Maar ik zou Irene niet zijn als ik niet in de pen zou klimmen. Het is nu gewoon afwachten. Er zijn veel verschillende redenen waarom iets niet lukt. De merken met wie we samenwerken, zijn wel echte Afrikaanse pioniers. die durven te exporteren. We zijn heel trots op wat we nu hebben en ook heel trots op de mensen met wie we wel zaken kunnen doen in Afrika.

Het heeft echt te maken met vertrouwen. Ook in Afrika lopen mensen rond die de designers gouden bergen beloven. ‘Ik maak een Zara van je!’ ‘Ik maak een H&M van je!’, maar die mensen worden dan ook belazerd. Het is voor de mensen ook een avontuur. Zo moet je het ook zien. Soms reageren ze dus ook niet omdat ze het eng vinden.

Wat ook voor ons ook belangrijk is, is kwaliteit. Iets kan er fantastisch uitzien in een lookbook, maar tegenwoordig vragen we eerst overal een sample van. Soms koop je dingen in en dan denk je echt ‘wat is dit?’

Wat zijn je toekomstplannen voor Lady Africa?

Ik ben redelijk optimistisch. Afrika is geen trend meer die voorbij waait. Het kwam altijd in golven. “Oh de Afrika-trend is er. “

Nou, ik kan me beeldjes van olifanten en giraffes herinneren en de kleding die voorbij kwam, waren net jutezakken. Het gaf echt zo’n slechte natuurwinkel-feel.

Precies. Maar nu zijn prints sowieso booming. Of het nou Aztec of leopard is in allerlei kleuren. In de winkel is heel veel kleur te vinden en heel veel prints. Veel vrouwen die hier komen shoppen bij Cos, ze houden van mooie donkere kleding, maar kunnen het een mooi extraatje geven met een mooie Afrikaanse accessoire. De Afrikaanse mode is geen trend meer, het is nu iets blijvends. We steken heel veel geld en tijd in iets waar wij in geloven, maar waar we anderen soms nog van moeten overtuigen. Dat is oké, daarom houden we ook veel modeshows. We nodigen mensen uit op events. We zeggen ook mix & match!

Zoals jij naar dat paarse jurkje loopt (ik liep rechtstreeks naar een jurkje wat op een paspop hing, om dat te proberen voor het stijladvies). Jij maakt er weer een hele andere look van dan een sister met natural hair dat zou doen. Bij jou kreeg ik er echt een speels gevoel bij. Een beetje koket, beetje Dita von Teese. Dat pin up gevoel. Ook dat is Afrikaanse mode.

Haha, ja? Dat kan (ik ben niet zo goed met dat soort opmerkingen, dat blijkt wel weer). Maar om nou nog antwoord te geven op mijn vraag waar je Lady Africa in de toekomst ziet?

Oh ja. Wie weet een franchise. Het zou te gek zijn als het in 5 grote steden zou zijn. Misschien voorzichtig een eigen kledinglijn. Het liefst zou ik uiteindelijk een grote hoofd conceptstore hebben, waar je gewoon in Afrika binnenstapt. Ook qua service. Ik vind service in een winkel heel belangrijk. Ik vind dat echt bij het nieuwe shoppen horen.

In één zin: wat maakt Lady Africa zo bijzonder?

In één zin? De belevenis. Het personeel. Dat je voelt dat dingen met liefde zijn gemaakt. Je voelt dat iemand uit een dorpje zo trots is op dat zij betrokken is bij het maken van zoiets. Dat vind ik echt een tegenstelling met wat je soms hoort dat kinderen in bepaalde landen kleding aan het naaien zijn. Ik merk dat ik steeds meer moeite heb met het dragen van dat soort kleding.

Lovely lady, ik denk dat het tijd wordt dat je jezelf in de jurk gaat hijsen.

Ik heb hulp nodig. Deze jurk moet je aantrekken met drie man? (Ik kreeg de rits niet dicht, maar Irene overtuigde me ervan dat het niet helemaal aan mij, maar aan mijn boobs lag. Na gesjor van twee mensen zat het dicht. Het stofje was nogal stug. Kuch)

Van het stijladvies is er niet meer veel gekomen. Irene wilde dat ik zelf koos wat ik droeg, dat zou namelijk bepalen wat helemaal mij zou zijn. Overigens vond ze dat ik geen stijladvies nodig had. Daarnaast hadden we misschien iets te veel gekletst om nog tot een goed, uitgebreid stijladvies te komen. Vrouwen, dan krijg je dat.

De jurk (€69), de clutch(€49) en de ring (€29) zijn allemaal te koop bij Lady Africa aan de Denneweg 21a in Den Haag of via de webshop.

Rotterdams, Rauw & Rebels. Mensen denken vaak dat ik stoer ben, maar ik ben een zachtgekookt eitje. Marketingcommunicatie is zeg maar echt mijn ding. Net zoals schrijven, tatoeages, lezen, slapen en eten. Let’s klets op Instagram en Twitter.

1 thought on “In gesprek met Lady Africa Irene Hin

Wat vind jij?